Σάββατο, 15/08/2020 | 09:55

Αύγουστος: Το πιο γλυκό καρπούζι- καλό μήνα σε όλους και σε όλες! του Σπύρου Πλέουρα

66 Προβολές
Σπύρος Πλέουρας | 01/08/2020, 2:29 μμ | 0 σχόλια

 

Αλλιώτικη κατάσταση, όσο αλλιώτικη κι αν είναι, όσους κινδύνους κι αν κρύβει η εποχή που διανύουμε, είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να κρυφτεί από το τραγούδι των σειρήνων που συνοδεύει πάντα το αθάνατο ελληνικό καλοκαιράκι και που πάντα αυτή η παράξενη αλλά μαγική μουσική σε βάζει στα ενδότερα.

Εκεί που δεν είχες υποψιαστεί, δεν είχες προγραμματίσει κι όμως εμφανίζονται μπροστά σου εικόνες, γεύσεις, χαμόγελα, αρώματα και σου κάμπτουν τις όποιες αναστολές.

Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι μπεις στο κλίμα, να μην επιστρέψεις στις σκέψεις σου και τα βήματά σου να σε βγάλουν εκεί που σε βγάζουν συνήθως στην καθημερινότητά σου.

Η ώρα της απόδρασης σου απλώνει το χέρι κι αν δεν ανταποκριθείς θα είσαι … κορόιδο και είναι βέβαιο ότι θα το μετανιώσεις μετά, αλλά θα είναι αργά.

Οι μεριές μας είναι πολλές, το ίδιο και οι επιλογές μας στον ευλογημένο από τον Θεό και ευνοημένο από τη φύση τόπο μας.

Το καλοκαίρι φροντίζει να έχει πάντα από τις καλύτερες παραστάσεις του εδώ και η ευγνωμοσύνη μοιάζει τόσο ανίσχυρη λέξη μπροστά το μεγαλείο της φύσης που περιποιείται τον εαυτό της με ένα τόσο μοναδικό τρόπο.

Καλοκαίρι και Αύγουστος ο πιο αντιπροσωπευτικός μήνας της καλύτερης εποχής του χρόνου και μέσα σε όλα αυτά το πιο γλυκό καρπούζι που έχει μάλιστα σχηματισμένη την καρδούλα.

Την καρδούλα που συμβολίζει στο καρπούζι και τις ακτίνες του ήλιου την αγάπη, την καλοκαιρινή αγάπη και η Πωλίνα Πανέρη έρχεται για μια ακόμη φορά να μας αναστατώσει και να μας πάει εκεί που πρέπει: Ναι, μια νύχτα στη ζωή μας, τα είχαμε όλα και ήταν Αύγουστος!

«Όλα γύρω τρέχουν. Τα αμάξια, τα παιδιά στην παραλία, ο χρόνος, οι στιγμές, οι άνθρωποι, οι έρωτες, η ζωή μας ολόκληρη. Τρέχουν να μας προλάβουν ή να ξεφύγουν από μας; Όλα περνάνε και φεύγουν∙ κι οι μέρες, κι οι μήνες, κι οι εποχές, να, και το καλοκαίρι ετοιμάζει δειλά-δειλά βαλίτσες. Μα εσύ μένεις, εσύ δε θα φύγεις, δε θα πας πουθενά. Μου χρωστάς∙ πάντα θα μου χρωστάς ένα ακόμα φιλί κι ύστερα είναι κι αυτός ο Αύγουστος που μου ‘χες τάξει να τον ζήσουμε μαζί. Γιατί οι αγκαλιές του Αυγούστου έχουν άρωμα από αντηλιακό, καρύδα κι ανανά και τα φιλιά γεύση από ήλιο κι αλάτι, που καίνε χείλη και καρδιές. Οι μέρες μυρίζουν καρπούζι κι οι νύχτες γιασεμιά. Οι πόλεις αδειάζουν κι οι βεράντες γεμίζουν, οι οθόνες μπαίνουν σε σίγαση και τα γέλια σπάνε τις άβολες σιωπές, οι άνθρωποι ερωτεύονται πιο δυνατά από ποτέ. Γιατί είναι Αύγουστος κι όλα μπορούν να συμβούν. Έλα να ανέβουμε σε μια ταράτσα με θέα τη θάλασσα και να ψήσουμε τη δειλία μας να κάνει βουτιά από ψηλά. Να πηδήξουν οι ανασφάλειές μας πιασμένες χέρι-χέρι και να πάρουν μαζί τους κι αυτούς τους ηλίθιους φόβους έκθεσης που δε μας αφήνουν να το ζήσουμε όπως γουστάρουμε κι όπως μας αξίζει. Να ερωτευτούμε απ’ την αρχή, με τη λαχτάρα ενός παιδιού που ζητάει χωνάκι παγωτό ένα καλοκαιρινό μεσημέρι.

Να πάρουμε μαζί μας παγωμένες μπίρες και να πνίξουμε εκεί όλα τα «πρέπει», τους κανόνες τους και τις χαζές θεωρίες περί εγωισμού κι αξιοπρέπειας που κρατάνε τους ανθρώπους μακριά για να μη θεωρηθούν δεδομένοι, όπως λένε, κι ας καταλήγουν να θεωρούνται αδιάφοροι.

Να μου πεις πως φοβάσαι μη με χάσεις και να σου πω πως δε γελάω πολύ μακριά σου γιατί ο κόσμος με κουράζει και τον βαριέμαι. Να παραδεχτώ πως μου λείπεις τα πρωινά που ξυπνάω χώρια σου και να μου ψιθυρίσεις στ’ αυτί πως μ’ αγαπάς -κι ας το ξέρω ήδη.

Μια ταράτσα, εσύ, εγώ και τα άστρα. Να κοιτάμε τον κόσμο από ψηλά και να μας φαίνεται μικρός κι ανήμπορος να μας χαλάσει. Να ακούγονται μουσικές από κάπου μακριά κι εμείς να κάνουμε πως χορεύουμε σε μια προσπάθεια να συμμαζέψουμε την αγαρμποσύνη μας. Να ζήσουμε μια νύχτα βγαλμένη από κινηματογραφικά ρομάντζα. Ξέρεις, εκείνα που σνομπάρουμε γιατί είναι, τάχα μου, μελοδραματικά μα κατά βάθος ψοφάμε να τα ζήσουμε.

Να μιλάμε ώρες για χιλιάδες ανούσια πράγματα που δε θα βγάζουν και πολύ νόημα αλλά για μας θα σημαίνουν τα πάντα. Να κάνουμε σχέδια τόσο κοντινά όπως τι θα φάμε μετά κι όνειρα μακρινά για ταξίδια υπερατλαντικά. Να χαζέψουμε το αεροπλάνο που θα περνά πάνω απ’ τα κεφάλια μας και για πρώτη φορά να μη νιώσω τάσεις φυγής, γιατί θα είμαι ακριβώς εκεί που θέλω κι αυτό το «εκεί» έχει το χαμόγελό σου.

Να φιληθούμε μέχρι να πρηστούν τα χείλη μας, όπως εκείνη την πρώτη μας φορά, να θυμηθούμε όσα μας ενώνουν και να ξεχάσουμε ό,τι μας χωρίζει. Να μείνουμε εκεί ως το ξημέρωμα, μέχρι να μας πιάσουν ανατριχίλες και να μην  ξέρουμε αν είναι απ’ τα μελτέμια ή από έρωτα.

Να ζήσουμε σε μία νύχτα έναν ολόκληρο Αύγουστο∙ με όλα τα χρώματα του ουρανού, φεγγάρια και πρωινές ηλιαχτίδες, με αρώματα θαλασσινά κι αναμνήσεις από καλοκαίρια που δεν τελειώνουν ποτέ.

Ένα καλοκαιρινό βράδυ με σφιχτές αγκαλιές, παθιασμένα φιλιά και χαχανητά, να φωνάζει έρωτα τις μουντές χειμωνιάτικες νύχτες που θα το ξεχνάμε, οι βλάκες, μέσα σε καβγάδες, μούτρα και φωνές.

Γιατί ό,τι κι αν γίνει, μωρό μου, για μία νύχτα στη ζωή μας τα είχαμε όλα κι ήταν Αύγουστος -το καλύτερο άλλοθι.»

Σας εύχομαι μαζί με το πιο γλυκό καρπούζι αυτός ο Αύγουστος να είναι ο πιο γλυκός. Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού φίλες και φίλοι!

Σπύρος Πλέουρας 

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Παρόμοια άρθρα