Τα φώτα των θερινών προβολών έσβησαν στον μαγευτικό χώρο του Κέντρου Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης.
Μένει όμως η εικόνα, η συγκίνηση, οι συζητήσεις μετά τους τίτλους — και πάνω απ’ όλα, οι άνθρωποι που έκαναν αυτό το καλοκαιρινό ταξίδι του σινεμά δυνατό.
Ένα ιδιαίτερο, μεγάλο ευχαριστώ στον αγαπητό μας γιατρό Δημήτρη Ζώνιο, που για περισσότερα από δύο χρόνια, χειμώνα και καλοκαίρι, στάθηκε αδιάλειπτα δίπλα στη Λέσχη, παραχωρώντας το προσωπικό του προβολικό μηχάνημα για τις προβολές μας. Έναν άνθρωπο ακούραστο, γενναιόδωρο και ευγενικό, που βρίσκεται πίσω και από τη μοναδική στην Ελλάδα απευθείας μετάδοση της Metropolitan Opera στην Πρέβεζα. Ξεχωριστή θέση στις ευχαριστίες μας έχουν δύο σημαντικοί πολιτιστικοί θεσμοί της πόλης, που στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθειά μας και μοιράζονται μαζί μας την πίστη στη δύναμη του πολιτισμού: το Preveza Jazz Festival, με πρόεδρο τον Γιώργο Μήτσιο, και το διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Short Encounters, με πρόεδρο τον Κυριάκο Κοτσίνη. Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι μια σειρά από παράλληλες διαδρομές, αλλά δρόμοι που συναντιούνται, συνομιλούν και ανοίγουν νέους ορίζοντες για την πόλη. Ευχαριστούμε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού Κόλπου και ιδιαίτερα τον Στράτο Φλούδα, για την αμέριστη υποστήριξη και τη φιλοξενία. Γιατί εδώ, κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό, το σινεμά βρήκε τον δικό του ξεχωριστό χώρο. Ευχαριστούμε το Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Πρέβεζας για την υποστήριξη και τη διάθεση των μέσων οταν χρειάστηκε. Ευχαριστούμε θερμά τους χορηγούς και υποστηρικτές μας: Αερολέσχη Πρέβεζας, Αποσπερίτης, Δημοκρατική Φωνή, Τοποτηρητής, Σιμούν, Preveza City, καθώς και τους Πέλα Καλογήρου, Γιάννη Καλποδήμο, Μιχάλη Λαϊνά, Δημήτρη Παρασκευά, Θωμά Τριάντο και Ανδρέα Τσάλα. Ευχαριστούμε και όλους τους ανθρώπους της πόλης που κάνουν το σινεμά να ταξιδεύει στους δρόμους της, φιλοξενώντας κάθε εβδομάδα τις αφίσες μας: Αμπαλί, Άνω Βλάντο, Σιμούν, Τσέρκι, Φούρνος Καρανίκα, Art Cafe «Μποτίλια στο Πέλαγος», Interior Architecture & Design Έλλης Παπαροϊδάμη και WalkSide Story.
Και στο τέλος, το πιο μεγάλο ευχαριστώ είναι για εσάς.
Για όσες και όσους ήρθατε ξανά και ξανά. Για εκείνους που περίμεναν την επόμενη προβολή. Για τα βλέμματα που συναντήθηκαν μπροστά στην οθόνη και για τις κουβέντες που συνέχισαν όταν έπεσαν οι τίτλοι.
Γιατί μια Κινηματογραφική Λέσχη δεν είναι μόνο μια οθόνη, ένας προβολέας ή ένας χώρος.
Είναι οι άνθρωποι γύρω από μια ταινία.
Η προσμονή πριν αρχίσει.
Η συγκίνηση όταν τελειώσει.
Η διαφωνία, η συζήτηση, η κοινή ματιά.
Η παρέα.
Και κάπου εκεί, ανάμεσά σας, βρίσκεται ήδη η επόμενη σκηνή της ιστορίας μας.
Σας ευχαριστούμε.
Και συνεχίζουμε.
