Ο ερχομός του είναι μια σαφή απόσταση από το αθάνατο ελληνικό καλοκαιράκι, για τους τους αντιστασιακούς και τις αντιστασιακές του Σεπτεμβρίου. Σε πηγαίνει αλλού, τον ξέρεις για ευαίσθητο και για παραπονιάρη; Καλώς τον Οκτώβριο, καλό μήνα σε όλους και σε όλες.
Ο χρόνος τρέχει ούτε που προλαβαίνουμε να σταθμίσουμε γεγονότα και καταστάσεις, όταν έχεις όμως “Ταξιδιάρα Ψυχή” ταξιδεύεις με το μυαλό και την καρδιά σε μέρη που ακόμα και το αεροπλάνο φτάνει πιο αργά κι ας είναι και Οκτώβρης.
Έχω βαρεθεί σε όλη μου τη ζωή και μαζί μου και πολύς κόσμος να ακούει για μεταβατικές περιόδους, μας πληγώνουν οι πόλεμοι σε όλα τα επίπεδα -πρώτα σε ανθρώπινο σημείο- και η ζωή συνεχίζεται.
Και αδικίες υπάρχουν όπως υπήρχαν πάντα και άνθρωποι φεύγουν άδικα και άλλοι ετοιμάζονται για το φευγιό τους μη μπορώντας να αντέξουν αυτή τη θηλιά που τους πνίγει και δεν μπορούν να ανασάνουν.
Και γενικά όσο φθινοπωριάζει για τα καλά, ψάχνεις να βρεις να δαγκώσεις τη μέρα μπας και στάξει μια σταγόνα πράσινο αίμα, για να παραφράσω και τον νομπελίστα ποιητή μας.
Έχω βιώσει στη ζωή μου δυνατές απώλειες ανθρώπων, ανθρώπων που δεν ξέρω αν είναι καν αλλού, μπορεί να είναι, αλλά δεν μου έχουν στείλει κάποιο σήμα.
Πάντα αγαπούσα όλα τα παιδιά του κόσμου από όταν γεννήθηκε ο γιός μου τα αγαπάω πιο πολύ. Πάει στην πρώτη γυμνασίου φέτος και θέλω να πιστεύω ότι έχει εγκληματιστεί, ότι έχει εξοικειωθεί με το νέο του σχολείο, θα μου τα πει όταν μου τον φέρει η μαμά του, που τον έχει περισσότερο χρόνο μαζί της και του προσφέρει εφόδια και τον μεγαλώνει με τους καλύτερους τρόπους αφού είναι μια πολύ καλή μητέρα. Οκτώβριος και δεν θα άντεχα να τον απογοητεύσω και να νιώσει άσχημα για τον πατέρα του τους επόμενους μήνες….
Έχω μπροστά μου να υπερβώ μία από τις πιο δύσκολες καταστάσεις που έχουν παρουσιαστεί στη ζωή μου, μοιάζει με τους θανάτους των γονιών μου, συγγενών μου και πολύ καλών μου φίλων.
Έχω πίστη στο Θεό, ότι μπορώ και θα τα καταφέρω…
Οκτώβριος και όσο ο ήλιος λάμπει την ημέρα, τόσο ανασαίνει η ψυχή και μαζί της και η ελπίδα.
Πως αλλιώς λέγεται:
Οχτώβρης, Αηδημητριάτης από τη μεγάλη γιορτή του Αγίου Δημητρίου που αποτελεί το ορόσημο του χειμώνα.
Σπαρτής ή Σπαρτάς ή Σποριάς γιατί σπέρνουμε πολλά στις μέρες του και είναι η βασική γεωργική ασχολία.
Παχνιστής γιατί καλύπτονται από πάχνη οι αγροί
Μπρουμάρης δηλαδή ομιχλώδης και σκοτεινός.
Τρυγομηνάς (από τον τρύγο) τον ονομάζουν οι Έλληνες του Πόντου, αν και έτσι είναι γενικώς γνωστός ο Σεπτέμβριος και όχι ο Οκτώβριος.
Νειαστής (αρχ.): με πολλά οργώματα (νεάω = οργώνω χέρσα γη).
Καλώς ήρθες Οκτώβριε, καλό μήνα σε όλους και σε όλες!
Σπύρος Πλέουρας
