Χαιρετισμός του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Βουλευτή Λευκάδας, Θανάση Καββαδά, στην εκδήλωση «Το Μεσολόγγι Τιμά το Νησί Κάλαμος» – 1η Αυγούστου 2026
Για πρώτη φορά παρέστη η Πρέσβης της Αυστραλίας στην Ελλάδα, κυρία Alison Duncan
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του χαιρετισμού:
«Εξοχότατη κυρία Πρέσβη της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας στην Ελλάδα, κυρία Alison Duncan,
Κυρίες και κύριοι,
Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση βρισκόμαστε απόψε στον πανέμορφο Κάλαμο, για να φωτίσουμε μια ξεχωριστή σελίδα της ιστορίας του τόπου μας.
Η φετινή εκδήλωση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ιστορική και συμβολική σημασία, καθώς φέτος συμπληρώνονται 200 χρόνια από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου.
Διακόσια χρόνια από μία από τις κορυφαίες στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης, η οποία συγκλόνισε όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρο τον κόσμο.
Τον Απρίλιο του 1826, έπειτα από έναν ολόκληρο χρόνο πολιορκίας, πείνας, κακουχιών και αμέτρητων απωλειών, οι πολιορκημένοι Μεσολογγίτες πήραν τη μεγάλη απόφαση: να μην παραδοθούν, αλλά να επιχειρήσουν την Έξοδο, γνωρίζοντας ότι οι πιθανότητες να επιζήσουν ήταν ελάχιστες.
Χιλιάδες αγωνιστές και άμαχοι χάθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν. Μόλις 1.500 κατάφεραν να σωθούν από την ανελέητη σφαγή.
Ανάμεσά τους βρίσκονταν γυναίκες και παιδιά, άνθρωποι εξαντλημένοι, χωρίς σπίτι, χωρίς περιουσία και, πολλές φορές, χωρίς κανέναν δικό τους άνθρωπο.
Σε εκείνες τις τραγικές στιγμές, ο Κάλαμος έγινε λιμάνι σωτηρίας.
Οι κάτοικοί του είχαν ήδη σταθεί στο πλευρό των πολιορκημένων, βοηθώντας από το 1825 στον ανεφοδιασμό του Μεσολογγίου και αψηφώντας τους κινδύνους.
Όταν οι κατατρεγμένοι έφτασαν στο νησί, οι Καλαμισάνοι άνοιξαν τα σπίτια και τις καρδιές τους.
Τους πρόσφεραν στέγη, τροφή, ασφάλεια και ανθρώπινη ζεστασιά.
Ο Κάλαμος είναι ένας τόπος μικρός σε μέγεθος, αλλά μεγάλος σε ψυχή και ιστορία.
Ένας τόπος ευλογημένος από τη φύση, με ανθρώπους αυθεντικούς, αγνούς, φιλόξενους και περήφανους για το νησί τους.
Ανθρώπους που κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις τους, που στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον και που επιμένουν να ζουν και να δημιουργούν εδώ, παρά τις δυσκολίες που συνοδεύουν την καθημερινότητα σε ένα μικρό νησί.
Οι σημερινοί κάτοικοι συνεχίζουν την παράδοση των προγόνων τους.
Με την εργατικότητα, την αξιοπρέπεια και την αγάπη τους για τον τόπο τους, κρατούν τον Κάλαμο ζωντανό και διαφυλάσσουν τον αυθεντικό χαρακτήρα του.
Γιατί η φιλοξενία, η αλληλεγγύη και η προσφορά δεν αποτελούν για τον Κάλαμο απλώς μια ανάμνηση του παρελθόντος.
Είναι αξίες που παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα και περνούν από γενιά σε γενιά.
Φίλες και φίλοι,
Ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Αυστραλίας, είχα την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας πέρυσι αυτή την ξεχωριστή ιστορία που συνδέει τον Κάλαμο με την Αυστραλία.
Από εδώ, από τον Κάλαμο, είχα δεσμευθεί, κυρία Πρέσβη, ότι θα σας καλούσα, ώστε φέτος να σας υποδεχθούμε εδώ.
Χαίρομαι πραγματικά που σήμερα εκείνη η πρόσκληση έγινε αποδεκτή.
Ανάμεσα στους ανθρώπους έφυγαν από το Μεσολόγγι και κατέφυγαν στον Κάλαμο μετά την Έξοδο ήταν και η Αικατερίνη Γεωργία Πλέσσα, ένα νέο κορίτσι περίπου 17 ετών.
Στον Κάλαμο βρήκε καταφύγιο και την αφετηρία μιας νέας ζωής.
Εδώ γνώρισε τον Ιρλανδό αξιωματικό Τζέιμς Χένρι Κράμερ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1827.
Το 1835 έφυγαν μαζί με τα τρία παιδιά τους για το νέο πόστο του συζύγου της στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό της, στα 98 της χρόνια, έχοντας αποκτήσει 11 παιδιά.
Έτσι, η Αικατερίνα Πλέσσα – Κράμερ έγινε η πρώτη Ελληνίδα έποικος της Αυστραλίας.
Η διαδρομή της έχει ισχυρό συμβολισμό: μια νεαρή Ελληνίδα βρέθηκε στο Μεσολόγγι, βρήκε καταφύγιο στον Κάλαμο και, τελικά, δημιούργησε μια νέα ζωή 15.000 χλμ. μακριά στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Αυστραλία.
Σήμερα, η Αυστραλία φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες και πιο δυναμικές ελληνικές κοινότητες στον κόσμο, με 450.000 ομογενείς. Έναν Ελληνισμό που προοδεύει και διακρίνεται, χωρίς να ξεχνά τη γλώσσα, την παράδοση, την πίστη και τις ρίζες του.
Η ιστορία της Αικατερίνης μπορεί να αποτελέσει μία ακόμη γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες μας.
Μια γέφυρα που ξεκινά από τον Κάλαμο και φτάνει έως το Σίδνεϊ.
Μια γέφυρα μνήμης, πολιτισμού και ανθρώπινων ιστοριών.
Θέλω να συγχαρώ θερμά όλους όσοι εργάστηκαν για τη διοργάνωση της σημερινής εκδήλωσης και ιδιαίτερα τον Δήμο Λευκάδας, τον Ναυτικό Όμιλο Μεσολογγίου, το Ιστορικό Μουσείο Διέξοδος της Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου αλλά και τους κατοίκους του Καλάμου, οι οποίοι διατηρούν ζωντανή την ιστορική μνήμη του νησιού.
Διακόσια χρόνια μετά την Έξοδο, τιμούμε τους ηρωικούς Μεσολογγίτες, αλλά και τους Καλαμισάνους που άνοιξαν τα σπίτια και τις καρδιές τους στους κατατρεγμένους.
Γιατί η ιστορία ενός τόπου δεν μετριέται από το μέγεθός του.
Μετριέται από τους ανθρώπους του και από τις πράξεις τους.
Και ο μικρός Κάλαμος έχει αφήσει το δικό του, ξεχωριστό ίχνος στην ιστορία της Ελλάδας, αλλά και της μακρινής Αυστραλίας.
Τιμούμε την Αικατερίνη Πλέσσα–Κράμερ, μια Ελληνίδα που ταξίδεψε μακριά, αλλά με την ιστορία της έφερε την Αυστραλία πιο κοντά στον Κάλαμο.
Σήμερα, όμως, ο Κάλαμος δεν είναι μόνο ένας τόπος με σπουδαία ιστορία. Είναι ένας τόπος με παρόν και, κυρίως, με σημαντικές προοπτικές για το μέλλον.
Οφείλουμε να στηρίξουμε τους ανθρώπους του με τις υποδομές, τις υπηρεσίες και τις ευκαιρίες που χρειάζονται, ώστε οι νέοι να μπορούν να παραμείνουν και να δημιουργήσουν εδώ και το νησί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες ήπιας και βιώσιμης ανάπτυξης, χωρίς να χάσει την αυθεντικότητα και τη μοναδική φυσική ομορφιά του.
Κυρία Πρέσβη, σας ευχαριστούμε και πάλι για την παρουσία σας και εύχομαι η σημερινή επίσκεψη να αποτελέσει την αρχή μιας σταθερής σχέσης του Καλάμου με την ελληνική ομογένεια και τους θεσμούς της Αυστραλίας.
Σας ευχαριστώ θερμά».
Στο τέλος της εκδήλωσης, ο κ. Καββαδάς προσέφερε στην Πρέσβη της Αυστραλίας, κυρία Alison Duncan, χειροποίητα αξεσουάρ κεντημένα με την καρσάνικη βελονιά, που είναι εγγεγραμμένη στο Εθνικό Ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
