Θλίψη στο πανελλήνιο με την απώλεια της αγαπημένης και εμβληματικής μας τραγουδίστριας, Μαρινέλλας…
Σε ηλικία 87 ετών, η Κυριακή Παπαδοπούλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, πέθανε στο σπίτι της, όπου διέμενε τους τελευταίους 14 μήνες, μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στο Ωρώδειο κατά τη διάρκεια συναυλίας, στις 25 Σεπτέμβρη του 2024.
H Ελληνίδα τραγουδίστρια συνέδεσε το όνομά της με μερικές από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές επιτυχίες του 20ου αιώνα, διάσημη τόσο για την έκταση της φωνής της όσο και για τη μοναδική της χροιά.
Η Mαρινέλλα γεννήθηκε σε μία οικογένεια που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν καλά και από την ηλικία των τεσσάρων ετών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα». Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και, κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα, που γνώριζε όλα τα τραγούδια του προγράμματος, την αντικατέστησε. Στη συνέχεια έγινε αυτή η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Το 1957 συνδέθηκε επαγγελματικά και προσωπικά με τον τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη και, κατεβαίνοντας από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, απέκτησαν ένα ευρύτερο κοινό γνωρίζοντας τη δόξα σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ερμήνευσαν μαζί σπουδαίες επιτυχίες των Θεόδωρου Δερβενιώτη, Απόστολου Καλδάρα, Βασίλη Τσιτσάνη, Γιάννη Μαρκόπουλου και άλλων.
Η δεκαετία του 1960 ξεκίνησε με τη Μαρινέλλα και τον Καζαντζίδη να εμφανίζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό σινεμά, ενώ τον Μάρτιο του 1961 ερμήνευσαν από κοινού τέσσερα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και συγκεκριμένα τις επιτυχίες «Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι» (σε ποίηση Νίκου Γκάτσου), «Ο κυρ Αντώνης» και «Το πέλαγο είναι βαθύ» και έξι τραγούδια του του Μίκη Θεοδωράκη, τα «Βράχο – βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη»).
Το 1963 άλλαξαν δισκογραφική εταιρεία και μετακινήθηκαν από την COLUMBIA στην ODEON. Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 και ταξίδεψαν τραγουδώντας στη Γερμανία και την Αμερική. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συνεεργάστηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968.
Το 1966 η Μαρινέλλα βάζει πλώρη για τη σόλο καριέρα της και συνεργάζεται με τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Μάνο Λοΐζο, τον Χρήστο Λεοντή, τον Αγγελο Σέμπο και τον Μίμη Πλέσσα. Κυκλοφορεί τα πρώτα της 45άρια με επιτυχίες όπως «Τα παλικάρια», «Έκλαψα χθες», «Ασε με να σ’ αγαπήσω» και «Ο χαμός». Η πρώτη μεγάλη σόλο επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε το 1968, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη και το φιλμ «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια».
Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η Μαρινέλλα εξελίχθηκε σε κορυφαία ερμηνεύτρια αποκτώντας διεθνή φήμη. Μιλώντας παλιότερα στην Τασούλα Επτακοίλη για το αν αισθάνθηκε ποτέ μύθος, είχε πει: «Ποτέ! Για ποιο μέγεθος μου μιλάς; Μόνο όταν βγαίνω να τραγουδήσω, επειδή μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω, νιώθω ότι “φτάνω” στο κοινό, τους ακουμπάω. Είτε είναι εκατό οι θεατές είτε χιλιάδες, τους βλέπω σαν ένα πρόσωπο, που το κοιτάω στα μάτια και του λέω “σ’ αγαπώ”. Αυτό το εισπράττουν όλοι. Κάτω από τη σκηνή, και δεν το λέω για να καμωθώ την ταπεινή, δεν είμαι τίποτα».
Για τις σχέσεις της, θα έλεγε στην «Κ» το 2016: «Είμαι χορτάτη. Ερωτεύτηκα, με ερωτεύτηκαν, έκανα έρωτα, ευχαριστήθηκα, το φόρεσα αυτό το «κοστούμι». Κάτσε να κάνω την αφαίρεση… Τριάντα χρόνια είμαι χωρίς άντρα. Δεν λέω ότι δεν με φλέρταραν από τότε, αλλά όλα είναι στο μυαλό μας. Οπως πέταξα ένα πρωί τα τσιγάρα μου από το παράθυρο, εγώ που κάπνιζα πέντε πακέτα τη μέρα, όπως σταμάτησα να τρώω κρέας, έτσι έγινε και με τους άντρες. Τέρμα! Μου έλεγε η Αλίκη, με την οποία ήμασταν φίλες: «Εγώ δεν μπορώ χωρίς άντρα στο κρεβάτι μου, να μου ζεσταίνει τα πόδια». «Και δεν παίρνεις καλύτερα μια μπουγιότα (σ.σ. θερμοφόρα), της απαντούσα, «να μην έχεις κανέναν ανάγκη;»
Πηγή: kathimerini.gr, skai.gr
