Σαν να βγαίνει πάντα με φλας από τα καλοκαιρινά μας όνειρα, σαν στοπ μάλλον καλύτερα μοιάζει ο ερχομός του Σεπτέμβρη.
Και σχεδόν πάντα τέτοια εποχή έρχεται στο μυαλό μου το βιβλίο του μεγάλου Γιάννη Ξανθούλη “Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας”.
Εμείς ολομόναχοι στον έρωτα, στη ζωή, στον θάνατο και στους μεγάλους αποχαιρετισμούς. Τότε που ήμασταν ακόμη νέοι, αλλά έπρεπε να αποκτήσουμε γρήγορα τη σοφία των δοκιμασμένων – και περισσότερο εγώ που, όπως έλεγε και η Φανή, κυνηγούσα τα φαντάσματα της αγάπης μέσα στα παραμύθια μιας ένοχης αθωότητας… Μα δεν γινόταν ν’ απαρνηθώ τη ζωή μου στο άψε σβήσε, τόσο γρήγορα, με το πρόσχημα της ενηλικίωσης. Κι εξάλλου ήθελα να ζήσω το δράμα αυτής της περίφημης «ενηλικίωσης» σ’ όλη του την έκταση, για να μάθω, επιτέλους, ποιο ήταν το άλλοθι για τόσα «συναισθηματικά τιμήματα». Κάποτε, όμως, άρχισα να μεγαλώνω πραγματικά και μόνο τότε ταξινόμησα εκείνες τις σκόρπιες μέρες του «Χάρτινου Σεπτέμβρη», που πέρασε κι έφυγε μέσα απ’ τα πιο λαμπερά καλοκαίρια μας, λογαριάζοντάς τον σαν μήνα του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή…
Έτσι ακριβώς όπως περιγράφει ο σπουδαίος συγγραφέας, μήνας του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή ο Σεπτέμβρης για την περιοχή μας. Θα έχει ακόμα τις μέρες που θα θυμίζουν καλοκαίρι και βέβαια καιρού επιτρέποντος μη ξεχνάτε ότι τα καλύτερα μπάνια στη θάλασσα γίνονται τον Σεπτέμβρη. Είναι μία εσωτερική άρνηση, το να αποχαιρετήσεις το καλοκαίρι, μια άρνηση που αντιστέκεται σθεναρά, όπως σθεναρή είναι η άρνηση που μετρέπεται σε αντίσταση στο να μεγαλώνουμε πραγματικά.
Το καλοκαίρι φεύγει κανονικά όταν χτυπήσει το κουδούνι και ξεκινήσουν τα σχολεία, αν και για μένα επειδή θέλω να το λέω και να το γράφω, στη χώρα μας τα σχολεία έπρεπε να ξεκινο΄λυν την 1η Οκτωβρίου. Μέχρι να πάρουν βιβλία, να εξοικειωθούν οι μαθητές κλπ, περνά ο χρόνος. Έτσι λοιπόν, πρώτη Οκτωβρίου και καλοκαιρινός Σεπτέμβρης σε μία τουριστική χώρα, νομίζω δεν θα ήταν λάθος.
“Καλό χειμώνα” να πεις από την 1η Σεπτεμβρίου, νομίζω είναι εντελώς αδόκιμο και υπερβολικό, όπως και καλό φθινόπωρο, περιορίζομαι στην ευχή για καλό μήνα, σε όλους και όλες εσάς.
Νάτος πάλι, ο “χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας” ήρθε να μας θυμίσει, να μας κολλήσει, να μας μελαγχολήσει, να μας κάνει να αναπολήσουμε, μέχρι το πρώτο του δεκαπενθήμερο ελπίζω να είναι γλυκός και αγαπησιάρης και μετά το πρώτο του δεκαπενθήμερο, σιγά-σιγά ας αρχίσουμε και εμείς να συνειδητοποιούμε ότι μπαίνουμε σε μία ακόμη μεταβατική κατάσταση και εποχή και περίοδο.
Πολλές ευχές για ότι κι αν κάνετε, σας εύχομαι μόνο τα καλύτερα!
