Φίλοι και φίλες
Η σημερινή συγκέντρωση της λαϊκής Συσπείρωσης Πρέβεζας γίνεται με σκοπό την ενημέρωση των των κατοίκων της Πρέβεζας για τα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία μας, αλλά και με σκοπό το ξεκίνημα ενός ευρύ διαλόγου τόσο πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα όσο και στις αιτίες που προκαλούν. Αιτίες που συνδέονται τόσο με την εθνική πολιτική που υλοποιούν όλα τα Κόμματα του καπιταλιστικού μονόδρομου, αλλά και με αιτίες που έχουν να κάνουν με την διεθνή κατάσταση.
Φίλοι και συνδημότες.
Όλοι καταλαβαίνουμε πως τα πράγματα στην χώρα μας αλλά και διεθνώς είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά και δεν προμηνύουν κάτι καλό για για τους εργαζόμενους και για κάθε λαϊκό άνθρωπο. Βλέπουμε πως η αδυναμία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων να επενδύσουν με μεγάλο ποσοστό κέρδους, εκφράζεται διεθνώς με όξυνση των των διπλωματικών αντιπαραθέσεων οι οποίες όλο και πιο συχνά εκφράζονται με πολεμικές συγκρούσεις που γίνονται όλο και πιο συχνές και που σε αυτές εμπλέκονται έμμεσα και άμεσα το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Αρκεί μόνο να δούμε στο Ουκρανικό μέτωπο πόσες χώρες εμπλέκονται συνολικά αλλά και στο Ιράν, πόσες χώρες έμμεσα και άμεσα συμμετέχουν.
Η ελληνική αστική τάξη με όχημα την σημερινή Κυβέρνηση στα πλαίσια εξυπηρέτησης των δικών της συμφερόντων, πρωτοστατεί. Αγοράζοντας αφειδώς οπλισμό για τις νατοϊκές ανάγκες, συμμετέχοντας ενεργά με αποστολές,, παραχωρώντας προς αξιοποίηση λιμάνια και αεροδρόμια, αναβαθμίζοντας βάσεις εντός της ελληνικής επικράτειας, όπως την βάση του Ακτίου και της Σούδας μετατρέποντας τους Έλληνες και ειδικά εμάς εδώ στην Πρέβεζα, σε ζωντανό στόχο.
Το κόστος όλων αυτών των επιλογών, φυσικά και δεν το πληρώνει η αστική τάξη γιατί για τον εαυτό της φροντίζει πάντα να έχει το αφορολόγητο και ελάχιστη εγγυημένη κερδοφορία σε ότι και αν κάνει, με συνέπεια όλο αυτό το κόστος να το φορτώνουν στις δικές μας πλάτες ακέραιο. Και δεν τους φτάνει μόνο αυτό. Δεν τους φτάνει να τους πληρώνουμε με τον τον ιδρώτα της εργασίας μας, με την δουλειά μας, θέλουν και την ίδια μας τη ζωή. Θέλουν εμάς και τα παιδιά μας να μας στέλνουν στα πέρατα της γης να υπερασπιστούμε το ευρωνατοικό ιδεώδες και την συλλογική Δύση. Σε αυτό τους το σκοπό επιστρατεύουν μια σειρά από μηχανισμούς ιδεολογικής χειραγώγησης και προπαγάνδας για το ξαναγράψιμο της ιστορίας, επιστρατεύουν την καταστολή που μπορεί να εκφράζεται σε όλο και πιο αυστηρή νομοθεσία άλλα και με την ωμή βία, επιστρατεύουν όμως και την τοπική διοίκηση τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό για να υλοποιήσουν αυτή την πολιτική και να πετύχουν τους διακηρυγμένους στόχους τους.
Η τοπική διοίκηση δεν είναι κάτι ανεξάρτητο, αυτοτελές που λειτουργεί παράλληλα με το κεντρικό κράτος. Είναι ένας μηχανισμός άσκησης εξουσίας, πολλές φορές και σκληρής, που είναι οργανικά συνδεμένος με το αστικό κράτος και με καταμερισμό ρόλων, υπηρετεί την ίδια πολιτική. Η τοπική διοίκηση παίζει έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο που συνοπτικά συμπυκνώνεται σε
- Σε υλοποίηση των κεντρικά δοσμένων κατευθυντήριων οδηγιών από ΕΕ- κεντρικό κράτος στο επίπεδο της τοπικής Κοινωνίας της Πρέβεζας
- Εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων τοπικών και εθνικής εμβέλειας, ώστε ανεμπόδιστα και χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες να επενδύουν με όρους προκλητικής κερδοφορίας
- Στο να υλοποιούν το στόχο της ιδεολογικής χειραγώγησης και του γραψίματος ξανά της ιστορίας με τους δικούς τους όρους στη βάση ενός αφηγήματος που τους βολεύει.
- Στο να μετακυλήσουν το κόστος οποιασδήποτε υπηρεσίας στους πολίτες με την λογική της ανταποδοτικότητας
- Στο να απορροφούν μεγάλο τμήμα της λαϊκής δυσαρέσκειας ώστε να να είναι πιο σταθερό, ειδικά στις μέρες μας που το έχει ανάγκη, το αστικό πολιτικό σύστημα.
- Στο να δημιουργούν κομματικούς έμμισθους στρατούς που τους πληρώνουμε από την τσέπη μας
Σε αυτή την λογική και με σκοπό να υπηρετηθούν οι παραπάνω στόχοι κατατέθηκε σε διαβούλευση και πρόκειται σύντομα να ψηφιστεί ο νέος κώδικας για Δήμους και Περιφέρειες που προβλέπει επιπλέον χαράτσια όπως το τέλος τοπικής ανάπτυξης, ένα επιπλέον χαράτσι στην κατοικία και το τέλος απαλλοτρίωσης που σκοπεύει να δημιουργήσει έναν κουμπαρά, από τις τσέπες των δημοτών για τις απαλλοτριώσεις των κοινόχρηστων χώρων. Επίσης στο νομοσχέδιο αυτό κατατίθεται και ένας καλπονοθευτικός νόμος που καταργεί τον δεύτερο γύρο των εκλογών και εισάγεται η δυνατότητα ηλεκτρονικής ψήφου. Προωθείται η αντιδραστική λογική της «δεύτερης επιλογής» συνδυασμού στο ίδιο ψηφοδέλτιο
Για να πάμε όμως στα του οίκου μας, εδώ στην Πρέβεζα και να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει σύμφωνα με το παραπάνω σκεπτικό. Θα θέσουμε ένα ερώτημα. Υπάρχει σήμερα στην Πρέβεζα και την ευρύτερη περιοχή αστική τάξη; Υπάρχουν επιχειρηματικά συμφέροντα που χρησιμοποιούν τον Δήμο ως βασικό εργαλείο για την εξυπηρέτηση, των προσωπικών τους οικονομικών συμφερόντων; Λειτουργεί η Δημοτική αρχή προς αυτή την κατεύθυνση;
Φίλοι και φίλες, για πολλούς που βρισκόμαστε εδώ σήμερα, νομίζω ότι το ερώτημα είναι ρητορικό διότι η απάντηση είναι προφανής. Φυσικά και υπάρχει αστική τάξη στην Πρέβεζα σήμερα η οποία ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια είναι σημαντικά ενισχυμένη και ορατή δια γυμνού οφθαλμού στην δημόσια σφαίρα. Μια αστική τάξη η οποία πολλές φορές δεν αρκείται να κρυφτεί πίσω πολιτικούς εκπροσώπους αλλά βγαίνει μπροστά εκπροσωπώντας η ίδια πολιτικά τον εαυτό της και μάλιστα με μεγάλη αυτοπεποίθηση και απροκάλυπτο τρόπο. Μια αστική τάξη που καθορίζει την ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων του Δημοτικού συμβουλίου αλλά και τον συσχετισμό δυνάμεων μέσα σε αυτό.
Τα τελευταία 15-20 χρόνια, όλοι έχουμε παρατηρήσει μια στροφή στην οικονομική διάρθρωση και κατ επέκταση στη φυσιογνωμία της Πρέβεζας. Αυτό που λέμε τουριστικό Κεφάλαιο, δηλαδή μεγάλοι και μεσαίοι επιχειρηματίες, για τα δεδομένα του νομού, δραστηριοποιούνται στον τουρισμό με όλο και μεγαλύτερες επενδύσεις στο παραλιακό μέτωπο. Βλέπουμε μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις να φυτρώνουν στο παραλιακό μέτωπο και άλλες παλαιότερες να εξαγοράζονται και για γίνεται ανακαίνισή τους. Η μερίδας του Λέοντος στο ΑΕΠ της Πρέβεζας σχετίζεται με τον τουρισμό. Το ενδιαφέρον σε αυτή την περίπτωση δεν είναι οι επενδύσεις που έχουν ήδη γίνει αλλά η προοπτική. Δηλαδή για το τι πρόκειται να γίνει. Ενδεικτικό των προθέσεων είναι η δίψα να ιδιωτικοποιηθεί όλο και μεγαλύτερο μέρος του παραλιακού μετώπου και να αξιοποιηθεί από επιχειρηματίες στον τουρισμό, αλλά και να δημιουργηθούν από το κράτος υποδομές, που παρεμπιπτόντως τις πληρώνουμε εμείς και δίνουν προσθετική αξία στις τουριστικές επενδύσεις. Για παράδειγμα η υπόθεση με την εταιρία enterpraise και την αξιοποίηση από στρατηγικό επενδυτή 200 στρεμμάτων πάνω στην θάλασσα στο Κανάλι Πρέβεζας. Η η μετατροπή των πρώην στρατοπέδων και των κάστρων της πόλης σε λεία για το τουριστικό κεφάλαιο, με το τέχνασμα να μεταφερθούν αυτά τα ακίνητα με νόμο αρχικά του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και στην συνέχεια της ΝΔ στα χέρια του ταμείου εθνικής άμυνας και τον Δήμαρχο σε ρόλο Ποντίου Πιλάτου. Με την αλλαγή χρήσης των αλιευτικών καταφυγίων σε Μύτικα και Παντοκράτορα (καταφύγια που φτιάχτηκαν με χρήματα δικά μας) και που θα χρησιμοποιηθούν ως μαρίνες για τουρίστες με υψηλά βαλάντια.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αυτή την κατεύθυνση που έχει και μια επικαιρότητα είναι ο τρόπος με τον οποίο σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν Ιαματικά Λουτρά της Πρέβεζας, ένας τρόπος που υπηρετεί τον παραπάνω σκοπό και τίποτε άλλο. Τα λουτρά αυτά σήμερα ανακατασκευάστηκαν με Δημόσιο χρήμα και κόστισαν περίπου 1.500.000 ευρώ. Στην τελευταία συνεδρίαση ο Δήμαρχος μας ενημέρωσε πως αδυνατεί να τα λειτουργήσει ο Δήμος διότι η διαδικασία στελέχωσης και προμήθειας εξοπλισμού είναι σύνθετη και κοστοβόρα και τελικά ένα τέτοιο εγχείρημα θα αποβεί ζημιογόνο για τον Δήμο. Έτσι προέταξε τη λύση να δοθούν σε ιδιώτη επενδυτή. Από τη συζήτηση που έγινε και από ένα πρόχειρο σχέδιο προϋπολογισμού που κατατέθηκε, διαπιστώθηκε πως ο επενδυτής για να έχει κέρδος, θα πρέπει να τα συνδυάσει και με άλλες υπηρεσίες όπως για παράδειγμα, υπηρεσίες ευεξίας, όπως τα Λουτρά Πόζαρ ή όπως στο Λουτράκι με καζίνο κτλ. Άρα λοιπόν βλέπουμε πώς μια υπηρεσία για θεραπευτικούς κατά βάση σκοπούς που τις υποδομές τις πληρώσαμε εμείς, δεν μπορούμε να έχουμε να έχουμε πρόσβαση γιατί μετατρέπεται σε τουριστικό προϊόν για όσους έχουν το πληρώσουν.
Νύχι κρέας με το τουριστικό κεφάλαιο πηγαίνει και ο κλάδος των κατασκευών. Ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει πως στην Πρέβεζα κάποιοι επιχειρηματίες εργολάβοι έχουν διευρύνει σημαντικά τον κύκλο εργασιών τους και με την τακτική της αντιπαροχής έχουν εκδοθεί εκατοντάδες πολεοδομικές άδειες, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Το φαινόμενο αυτό έχει οδηγήσει στο ανελέητο κυνήγι οικοπέδων για πολεοδόμηση. Διέξοδο σε αυτή την απαίτηση των επιχειρηματιών για να χτίζουν όσο γίνεται περισσότερες κατοικίες εντός του αστικού ιστού έχει βρεθεί με την τεχνική της άρσης των απαλλοτριώσεων οι οποίες εμφανίζονται με την μορφή χιονοστιβάδας πλέον στα Δημοτικά συμβούλια μέσω της οποίας μεγάλο κομμάτι της πόλης που προοριζόταν για πράσινο κινδυνεύει να χτιστεί με κίνδυνο να μετατραπεί η πόλη σε φαβέλα. Η Δημοτική αρχή μπροστά σε αυτή την κατάσταση κρύβεται πίσω από το υπαρκτό φαινόμενο της υποχρηματοδότησης και σηκώνει τα χέρια ψηλά με το πρόσχημα την αδυναμίας να καταβάλει στους ιδιοκτήτες την προβλεπόμενη αποζημίωση. Παρ’ όλη όμως την ανοικοδόμηση και την επιβάρυνση που προκαλεί στην ποιότητα ζωής μιας οικογένειας που μένει στο κέντρο, δεν παρατηρείται ούτε μείωση των ενοικίων μέσα στην πόλη που οι τιμές είναι πλέον εντελώς απαγορευτικές για έναν μισθωτό, ούτε το κόστος της κατοικίας είναι προσιτό, δεδομένου πως για ένα νεόδμητο διαμέρισμα στην Πρέβεζα απαιτούνται χρήματα που ένας μισθωτός δεν μπορεί να τα βγάλει σε όλη του τη ζωή.
Στην Πρέβεζα επίσης δραστηριοποιούνται και επιχειρηματικά συμφέροντα εθνικής εμβέλειας, είτε χρησιμοποιώντας ως “μπροστάρηδες” τοπικούς επιχειρηματίες είτε αυτοτελώς. Για παράδειγμα στον κλάδο των τροφίμων εταιρίες μεγαθήρια όπως του Νιτσιάκου στηρίζει τη μείωση του κόστους λειτουργίας του στον εμπορικό λιμένα Πρέβεζας απ΄ όπου προμηθεύεται με χαμηλό κόστος πρώτες ύλες, και σε ένα δίκτυο πτηνοτροφικών μονάδων που εκμεταλλεύεται αποκλειστικά ελέγχοντας και συμπιέζοντας διαρκώς το κέρδος των πτηνοτρόφων. Σύγκρουση επιχειρηματικών συμφερόντων εκφράστηκε μεταξύ του τελευταίου και της ιδιωτικής Μαρίνας πριν τρία περίπου χρόνια. Επίσης στην ευρύτερη περιοχή του παραλιακού μετώπου έχουν κάνει την εμφάνισή τους μεγάλοι όμιλοι όπως του Γιαννακόπουλου με σκοπό να κάνουν μεγάλη επένδυση στον τουρισμό.
Τέλος επιχειρηματίες μεσαίοι και πιο μεγάλοι που δραστηριοποιούνται στις ΑΠΕ κάνουν δυναμικά την εμφάνισή τους στο νομό με πρόθεση να τοποθετήσουν άναρχα με γνώμονα το μειωμένο κόστος και το μέγιστο κέρδος φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες όπου βρουν. Τέτοια παραδείγματα έχουμε πρόσφατα με την πρόθεση για εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου φαραωνικών διαστάσεων στην Καμαρίνα, ανεμογεννήτρια στον Ωρωπό, μονάδες βιοαερίων κτλ.
Αυτές όλες οι παραπάνω επενδύσεις το μόνο φυσικά που προσφέρουν είναι αμύθητα κέρδη για τους επενδυτές, ενώ για τους κατοίκους αυτό που απομένει είναι η σημαντική περιβαλλοντική υποβάθμιση, η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους, το υψηλό κόστος διαβίωσης σε σχέση με τα εισοδήματα. Στην καλύτερη δε των περιπτώσεων αυτό που μένει για τους εργαζομένους είναι μια κακοπληρωμένη εποχιακή εργασία με δωδεκάωρη απασχόληση χωρίς δικαιώματα.
Σε όλον αυτόν το επενδυτικό χορό η Δημοτική αρχή βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, προσπαθώντας να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα, ώστε ο επενδυτικός τους δρόμος να είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Σχεδόν σε καθημερινή βάση το μόνιμο μέλημα της Δημοτικής αρχής είναι να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε οι επενδυτές αυτοί να μην δυσφορούν από γραφειοκρατία και άλλης φύσης τεχνικά προβλήματα και να μπορούν αδιατάρακτα να κερδοφορούν. Στην ίδια γραμμή βρίσκεται και η παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης η οποία με μεγαλύτερη ακόμη ζέση προκρίνει την επενδυτική-καπιταλιστική ανάπτυξη, το λέει άλλωστε και στον τίτλο της και μάλιστα το εννοεί, αφού μαζί με το την παράταξη του Δημάρχου ψηφίσανε το πρόγραμμα ELENA για τον οδοφωτισμό, δεσμεύοντας το 1/3 των Δημοτικών τελών για 12 χρόνια για ένα έργο που μπορούσε να πραγματοποιήσει ο Δήμος μόνος του, όπως επίσης και την σκανδαλώδη ανταλλαγή στο Μύτικα που την ψήφισαν ήδη τρεις φορές και θα την ψηφίσουν όσο χρειαστεί. Αυτή ακριβώς η πολιτική ταύτιση με την παράταξη του Δημάρχου τους εξωθεί να εξαντλούν την αντιπολίτευση τους σε βολικές κοκορομαχίες που εκτός του ότι είναι άνευ ουσίας ρίχνουν την ποιότητα του διαλόγου σε επίπεδο πεζοδρομίου ορισμένες φορές.
Τώρα λοιπόν που είδαμε ποια είναι τα επιχειρηματικά συμφέροντα στην Πρέβεζα και πως η Δημοτική αρχή και η βολική αντιπολίτευση τα υπηρετεί, ας το “πάρουμε αλλιώς” και ας δούμε ποιες είναι οι ανάγκες του εργατόκοσμου, δηλαδή της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της πόλης και πως η Δημοτική αρχή στέκεται απέναντι σε αυτά.
Μια βασική συνιστώσα που καθορίζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων είναι η καθημερινότητα. Αυτός ο όρος “ομπρέλα” περιλαμβάνει μια σειρά από παραμέτρους όπως για παράδειγμα η σχολική στέγη, το κόστος διαβίωσης, το οδικό δίκτυο εντός αστικού ιστού καθώς και η αγροτική οδοποιία, το πράσινο, η πρόσβαση στον αθλητισμό και τον πολιτισμό και η Υγεία.
Το ζήτημα της σχολικής στέγης είναι ένα ζήτημα που αφορά άμεσα ή έμμεσα το σύνολο των κατοίκων του Δήμου μας γιατί έχει να κάνει τόσο με την ασφάλεια όσο και με το επίπεδο εκπαίδευσης των παιδιών μας. Στα όρια του Δήμου υπάρχουν μια σειρά από σχολικά κτίρια τα οποία στην πλειοψηφία τους είναι παλαιά και χρήζουν, στην κατάσταση που βρίσκονται, εκτεταμένα έργα συντήρησης τα οποία δυστυχώς δεν γίνονται. Βασική ανησυχία είναι τα ζητήματα στατικής επάρκειας των κτιρίων αυτών και ειδικά σε ορισμένα κτίρια όπως για παράδειγμα το ΕΠΑΛ, το Μουσικό σχολείο, η ΑΕΝ, ανησυχία που γίνεται ακόμη πιο έντονη γιατί δεν βγαίνουν στη δημοσιότητα τα πορίσματα του πρωτοβάθμιου ελέγχου, σε όσα κτίρια έχουν γίνει και παρ’ όλο που έχει ζητηθεί επανειλημμένως τόσο από συλλόγους γονέων όσο και από εμάς. Το ακανθώδες αυτό ζήτημα από την πλευρά του κράτους όσο και από την πλευρά της Δημοτικής αρχής, μπαίνει κυριολεκτικά κάτω από το χαλί για να κρυφτεί η μία και μοναδική πραγματικότητα η οποία είναι πως η ευθύνη της σχολικής στέγης μετατοπίστηκε στους Δήμους χωρίς να έχει προβλεφτεί και η αντίστοιχη χρηματοδότηση με λογική συνέπεια το κόστος συντήρησης να φύγει από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από τους φόρους που ήδη όλοι εμείς έχουμε πληρώσει και καλούμαστε να ξαναπληρώσουμε δεύτερη φορά για να έχουμε σχολεία σίγουρα για τα παιδιά μας.
Για το οδικό δίκτυο και την αγροτική οδοποιία δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά γιατί όποιος μένει στην Πρέβεζα και στα χωρία ξέρει πολύ καλά πως οι δρόμοι είναι σε άθλια κατάσταση εντός του αστικού ιστού και πως οι αγροτικοί δρόμοι είναι απροσπέλαστοι σε μεγάλο βαθμό με σοβαρές συνέπειες στην αγροτική παραγωγή και τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις στον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής. Το γεγονός ότι οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου είναι αποψιλωμένες και ότι δεν υπάρχει ο εξοπλισμός και η στελέχωση από τις υπηρεσίες του Δήμου να στρώσουν μια άσφαλτο, εκτινάσσει το κόστος αποκατάστασης σε απαγορευτικά ύψη. Σε αυτό το σημείο να πούμε πως πρόσφατα ανακοινώθηκε πανελλαδικά χρηματοδοτικό πρόγραμμα για αυτόν τον λόγο από το οποίο ο Δήμος Πρέβεζας αποκλείστηκε στην πρώτη τουλάχιστον φάση του και δεν διαφαίνεται η προοπτική να χρηματοδοτηθεί έστω με ένα ευρώ.
Οι χώροι αθλητισμού και πολιτισμού στην Πρέβεζα είναι ελάχιστοι και κακοσυντηρημένοι και η πρόσβαση σε αυτούς σε αυτούς γίνεται στη βάση της αρχής της ανταποδοτικότητας. Δηλαδή πρέπει να πληρώσει το παιδί της λαϊκής οικογένειας για να μπει. Το γεγονός αυτό κατά τη γνώμη μας συνιστά από μόνο του έγκλημα, γιατί όταν εμποδίζεις ένα παιδί να αθληθεί και να έρθει σε επαφή με τον πολιτισμό σε μία εποχή που η νεολαία είναι εξαρτημένη από το διαδίκτυο από τα ναρκωτικά κτλ, επιτείνεις ένα φαινόμενο που κυριολεκτικά βάζει πυρίτιδα στα θεμέλια της κοινωνίας. Οι σποραδικές χρηματοδοτήσεις που κατά καιρούς κάνει ο Δήμαρχος σε αθλητικούς και πολιτιστικούς συλλόγους, ούτε το πρόβλημα λύνουν και αν θέλετε γίνονται με έναν τρόπο που να δημιουργεί πελατειακές σχέσεις και που τελικά ως σκοπό του έχει την αναπαραγωγή ενός μηχανισμού που εξυπηρετεί τον ίδιο τον Δήμαρχο και όχι την κοινωνία. Όσο αφορά τους χώρους πολιτισμού αυτοί είναι ελάχιστοι και κακοσυντηριμένοι επίσης. Η Θεοφάνειος αίθουσα τέχνης όσο και η Όαση έχουν σοβαρά προβλήματα κτιριακά και σε υποδομές, δεν είναι ελεύθερη η πρόσβαση σε όλους αφού στην λογική της ανταποδοτικότητας πρέπει να έχουν αντίτιμο και δεν προσφέρουν πλέον, ούτε βασικές υπηρεσίες όπως ηχητική κάλυψη και επαρκή φωτισμό. Η κατάσταση αυτή μόνο εμπόδια βάζει στο να μπορούν οι Πρεβέζανοι να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να συνεχίζουν να βγαίνουν αξιόλογοι καλλιτέχνες από την περιοχή μας. Η πρόσβαση στη τέχνη γίνεται με ακόμη πιο ταξικά κριτήρια όταν θελήσει το παιδί μιας λαϊκής οικογένειας ή ενός μετανάστη να μάθει ένα μουσικό όργανο. Εκεί το αντίτιμο είναι υψηλό γιατί οι δάσκαλοι του Ωδείου θα πρέπει να πληρώνονται πάλι στην λογική της ανταποδοτικότητας από τα έσοδα του Ωδείου-επιχείρηση, βγάζοντας το κράτος για άλλη μια φορά την ουρά του απ’ έξω από μια βασική του υποχρέωση.
Οι ελεύθεροι χώροι, χώροι αναψυχής στην Πρέβεζα είναι σχεδόν στο σύνολο τους απαξιωμένοι. Ειδικά στις οι χώροι που βρίσκονται στο παραλιακό μέτωπο αφήνονται τεχνηέντως να απαξιωθούν για να δημιουργείται η αίσθηση πως η μόνη λύση για αξιοποίησή τους είναι η ιδιωτική παρέμβαση, χρησιμοποιώντας και τον κοινωνικό αυτοματισμό πως το κράτος είναι ανίκανο, οι υπάλληλοι τεμπέληδες κ.ο.κ. Πάνω σε αυτή την αντίληψη μεθοδεύεται εδώ και δεκαετίες το πέρασμα του παραλιακού μετώπου από τη γοργόνα μέχρι τον Παντοκράτορα και από το παρκιγκ μέχρι μέχρι το Καρνάγιο σε ιδιώτες. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να κάνουμε στις παιδικές χαρές η οποίες και ελάχιστες είναι και αποδεδειγμένα κακοσυντηριμένες, αφού καμία τους εξ όσων γνωρίζουμε δεν έχει πιστοποίηση καλής λειτουργίας και τα παιδιά παίζουν σε αυτές με ατομική ευθύνη του γονέα, ο οποίος και στην Πρέβεζα και παντού καθημερινά τιμωρείται που επέλεξε να κάνει οικογένεια, σε μια περίοδο που κινδυνεύουμε από αφανισμό λόγω υπογεννετικότητας.
Ζήτημα υψίστης σημασίας αποτελεί για την Πρέβεζα η πολιτική προστασία. Η Πρέβεζα είναι πόλη που κυριολεκτικά το καλοκαίρι καίγεται και το χειμώνα πνίγεται. Πέρυσι γίναμε μάρτυρες εδώ στο Δήμο αλλά και στο Δήμο Ζηρού δύο μεγάλων πυρκαγιών. Η μία στην περιοχή της Βρυσούλας και η άλλη στο δάσος της λίμνης Ζηρού. Κάηκαν σπίτια, καταστράφηκε ζωικό κεφάλαιο και κόντεψαν να καούνε άνθρωποι από αυτές τις δύο καταστροφικές πυρκαγιές. Αιτία το γεγονός ότι η χρηματοδότηση για τον καθαρισμό των κοινόχρηστων χώρων είναι κυριολεκτικά αστεία (35.000 ευρώ για κάθε Δημοτικό διαμέρισμα), η έλλειψη μηχανημάτων καθαρισμού από το Δήμο και την Περιφέρεια η παντελής έλλειψη αλλά και ταυτόχρονα η η κακή λειτουργία των πυροσβεστικών κρουνών οι οποίοι δεν έχουν ξεχωριστό δίκτυο με αποτέλεσμα να να πρέπει να γεμίζουν τα Πυροσβεστικά οχήματα με την πίεση του δικτύου για οικιακή κατανάλωση, πράγμα που πολλές φορές είναι αδύνατο. , η σοβαρή υποστελέχωση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας αλλά και της πολιτικής προστασίας, συνθέτουν μία εικόνα η οποία είναι άκρως ανησυχητική, δημιουργώντας ένα έντονο αίσθημα ανασφάλειας στους πολίτες οι οποίοι δεν έχουν μόνο να αντιμετωπίσουν μόνο τις φωτιές και τις πλημμύρες μόνοι τους, αλλά βρίσκονται ταυτόχρονα αντιμέτωποι με ένα νομικό πλέγμα που με την λογική της ατομικής ευθύνης τους μεταφέρει μια σειρά από αρμοδιότητες μετατρέποντάς τους σε ενόχους βγάζοντας το κράτος λάδι
Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που απασχολεί καθημερινά το λαό της Πρέβεζας είναι το νερό. Η λογική μιας ΔΕΥΑΠ.ΑΕ με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς που έχει την ευθύνη μιας τεράστιας περιοχής δημιουργεί μια εικόνα άκρως ανησυχητική. Συγκεκριμένα η ΔΕΥΑΠ είναι μια υπηρεσία η οποία με ελάχιστο πραγματικά προσωπικό έχει την ευθύνη της ομαλής και ποιοτικής ύδρευσης σε τρεις Δημοτικές ενότητες. Έχει πιο συγκεκριμένα την ευθύνη των δικτύων ύδρευσης στην πόλη και τα χωριά, ενός δικτύου που στο μεγάλο μέρος του είναι απαρχαιωμένο και στις τοπικές Κοινότητες επιπλέον και αχαρτογράφητο. Έχει την ευθύνη των δεξαμενών ύδρευσης, των αντλιοστασίων των κοστοβόρων Βιολογικών καθαρισμών Πρέβεζας, Λούρου και προσεχώς Καναλίου τα οποία γίνονται ακόμη πιο κοστοβόρα διότι λειτουργούν με εργολαβικές υπηρεσίες, ενώ θα μπορούσαν με πολύ χαμηλότερο κόστος να τα λειτουργήσει η ΔΕΥΑΠ με δικό της προσωπικό, όπως προβλέπεται από τον τελευταίο οργανισμό που ψηφίστηκε, που προβλέπει 120 οργανικές θέσεις, ενώ στην υπηρεσία δεν εργάζονται ούτε 20 άτομα. Το γεγονός αυτό συνθέτει μία εικόνα στην οποία καθημερινά προκύπτουν μια σειρά από προβλήματα που έχουν κάνουν τόσο με την ποιότητα του πόσιμου νερού όσο και με την ποσότητα, ειδικά στους θερινούς μήνες που αυξάνεται η ανάγκη για πόσιμο νερό. Και που όλα αυτά; Σε μία περιοχή όπως η Ήπειρος που το νερό είναι σε αφθονία. Το κόστος όλης αυτής της λειτουργίας με την λογική της επιχείρησης Α.Ε περνάει αυτούσιο στον καταναλωτή με συνέπεια να παρατηρείται, ειδικά σε τοπικές Κοινότητες που η καταγραφή της κατανάλωσης είναι προβληματική να έρχονται απίστευτα υψηλοί λογαριασμοί που σε πολλές περιπτώσεις είναι αδύνατον να ανταποκριθεί ένας συνταξιούχος ή μια λαϊκή οικογένεια. Και όλα αυτά σε ένα αγαθό που συνδέεται άμεσα με την ανθρώπινη ζωή.
Η ίδια λογική της ανταποδοτικότητας εκτινάσσει το κόστος και στην διαχείριση των απορριμάτων για να μπορούν μια σειρά από μεγάλους και μεσαίους επιχειρηματίες να τσεπώνουν εκατομμύρια ευρώ από την μεταφορά και την επεξεργασία των σκουπιδιών. Πάνω στα απορρίμματα έχει στηθεί σε ολόκληρη την Ήπειρο ένα τεράστιο πάρτι στο οποίο επιχειρηματίες με ζεστό δημόσιο χρήμα και ελάχιστη εγγυημένη κερδοφορία εξαναγκάζουν και τον Δήμο Πρέβεζας να καταβάλει 1,5 εκατομμύριο ευρώ κάθε χρόνο για την μεταφορά απορριμμάτων στην Τερνα ενεργειακή, πάμε δεν πάμε σκουπίδια τη στιγμή που θα μπορούσαμε με την διαδικασία της διαλογής στην πηγή και την ανακύκλωση να είχαμε πολύ μικρότερο κόστος και ακόμη μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Ο Δήμαρχος Πρέβεζας μαζί με τον Περιφερειάρχη, παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτό το παιχνίδι διότι ο πρώτος είναι Πρόεδρος του ΦΟΣΔΑ και ο δεύτερος έχει το γενικό πρόσταγμα, αφού αυτός έχει συνάψει την συμφωνία και έχει καθορίσει τους όρους σύμβασης με την ΤΕΡΝΑ.
Θα ήταν σημαντική παράλειψη μας να μην αναφερθούμε στην προσπάθεια της Δημοτικής αρχής να χειραγωγήσει πολύτροπα, ιδεολογικά, ακόμη και αισθητικά τους πολίτες της Πρέβεζας και τη νεολαία. Αυτή η χειραγώγηση γίνεται με συστηματικό τρόπο άλλοτε πιο συγκεκαλυμμένα, άλλες φορές πιο έκδηλα με ονοματοδοσίες οδών, με στήσιμο προτομών και αγαλμάτων όπως για παράδειγμα τώρα, με την προτομή του Τσακαλώτου και παλαιότερα με το μνημείο των Εβραίων που θέλανε να το χρηματοδοτήσει το ισραηλινό συμβούλιο λες και οι Εβραίοι της Πρέβεζας που ξεκληρίστηκαν από τους ΝΑΖΙ κατακτητές και τους δωσίλογους συνεργάτες τους( αυτούς δηλαδή που παίνευε ο Τσακαλώτος) δεν ήταν Πρέβεζανοι αλλά πολίτες ενός κράτους δολοφόνου που γύρευε να ξεπλυθεί με το αίμα Πρεβεζάνων εβραϊκής καταγωγής. Αυτή λοιπόν η μεθοδευμένη προσπάθεια έχει ως σκοπό να αναδείξει και να τιμήσει προσωπικότητες που προέρχονται μόνο από το χώρο της δεξιάς βάζοντας ξανά στην σκιά συμπολίτες μας, εξέχουσες προσωπικότητες που που έδρασαν μέσα από τις γραμμές του κινήματος είτε αυτό ήταν το εαμικό είτε το κίνημα της γενιάς του 60 με σκοπό να ξαναγράψουν και στην Πρέβεζα την ιστορία και να προετοιμάσουν το κόσμο να θυσιαστεί αδιαμαρτύρητα στους σχεδιασμούς για πολεμική εμπλοκή της χώρας για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Σε όλα τα παραπάνω προβλήματα που ταλανίζουν καθημερινά τους πολίτες πως στέκεται η Δημοτική αρχή; Τι πλάτη βάζει προς την κατεύθυνση των λύσεων, πως τα αναδεικνύει; Τι διεκδικεί. Η Δημοτική αρχή, αυτή η ίδια που σκοτώνεται να διευκολύνει την επιχειρηματικότητα και εγγυάται την κερδοφορία των επενδυτών, όταν πρόκειται για την καθημερινότητα του μεροκαματιάρη κάνει κυριολεκτικά την πάπια. Κάνει πως δεν καταλαβαίνει, βάζει τα προβλήματα κάτω από το χαλί, προσπαθεί με λογικές ακροβασίες να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και προπαντός μεταθέτει την λύση των προβλημάτων σε μελλοντικούς καιρούς που θα έρθει στην Πρέβεζα πακτωλός χρημάτων, όπως ακριβώς κάνουν όλοι οι πολιτικάντηδες, όλων των εποχών σε σκοτεινές περιόδους.
Στην προσπάθεια μας να φέρουμε αυτή την αγωνία μέσα στο Δημοτικό συμβούλιο και να γίνει, γόνιμος και ζωντανός διάλογος, η Δημοτική αρχή με ασπίδα τον νέο κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού συμβουλίου βάζει εμπόδια. Αποφεύγει να απαντήσει σε ερωτήσεις, αρνείται να βάλει θέματα της αντιπολίτευσης στην ημερήσια διάταξή, φέρνει εισηγήσεις διατυπωμένες συχνά, με νεφελώδη τρόπο με πρόθεση να μην γίνεται κατανοητή η ουσία του κάθε θέματος. Ειδικά αυτό το διαπιστώνουμε όταν πρόκειται για καμιά εξυπηρέτηση. Επίσης περιορίζει την πρόσβαση και την συμμετοχή πολιτών και φορέων στις συνεδριάσεις, γιατί για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπήρχε οπτική κάλυψη των συνεδριάσεων (χάλασε η κάμερα) αλλά και σε σημαντικά ζητήματα δεν επέλεγε πιο μεγάλους χώρους να γίνει η συνεδρίαση ώστε να διευκολύνεται η πιο μαζική συμμετοχή.
Ως Λαϊκή Συσπείρωση μπροστά σε αυτή την κατάσταση αποφασίσαμε να στραφούμε προς τον κόσμο και όχημα τους δικούς τους προβληματισμούς να ανοίξουμε έναν, γόνιμο, ουσιαστικό διάλογο πάνω στα ίδια τα προβλήματα της καθημερινότητας,πάνω στις αιτίες που τα προκαλούν και στην προοπτική διεξόδου από αυτά τα προβλήματα. Ξεκινήσαμε μια σειρά περιοδειών σε τοπικές Κοινότητες και θα συνεχίζουμε μέσα στο Καλοκαίρι. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας εντάσσεται και η σημερινή συγκέντρωση που ως σκοπό της έχει να ακούσει εσάς, να εκφραστεί η λαϊκή αγωνία για το που πάμε, για το πως μπορεί να γίνει αλλιώς.
Συχνά μας θέτονται μια σειρά από ερωτήματα για το τι θα κάνουμε εμείς ως παράταξη αν αναλάβουμε την ευθύνη του Δήμου, γιατί δεν ανοίγουμε το ψηφοδέλτιο και πολλά άλλα. Αισθανόμαστε την ανάγκη να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα γιατί στην μεγάλη τους πλειοψηφία γίνονται με ειλικρίνεια και με αγνές προθέσεις μπροστά σε ένα ενδεχόμενο εδώ στην Πρέβεζα η ΛΑ.ΣΥ να αναδειχτεί σε πρώτη δύναμη στις προσεχείς Δημοτικές εκλογές.
Κατ αρχάς οφείλουμε να τονίσουμε πως μια δημοτική παράταξη όπως η ΛΑ.ΣΥ όταν βρεθεί να έχει την ευθύνη λειτουργίας του Δήμου, δε σημαίνει ότι θα της δοθεί και άπλετη δυνατότητα να υλοποίηση ενός προγράμματος όπως ακριβώς το οραματίζεται γιατί ακριβώς ο Δήμος είναι οργανικό συστατικό του αστικού κράτους. Μπορεί όμως να κάνει πολλά πράγματα στην κατεύθυνση της απόσπασης πόρων με σκοπό την ανακούφιση έως ένα βαθμό των φτωχότερων αυτής της πόλης. Η ΛΑ.ΣΥ δεν σκοπεύει να βάζει τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Δεν σκοπεύει να κρύψει από τον κόσμο τις εκθέσεις στατικής επάρκειας των σχολείων, αλλά αντίθετα μαζί με τον λαό θα αποτελέσει έναν ισχυρό μοχλό πίεσης προς τα επάνω, ώστε να αναγκαστούν να χρηματοδοτήσουν την αποκατάσταση της σχολικής στέγης. Η ΛΑ.ΣΥ δεν θα κρύψει, αλλά αντίθετα θα διεκδικήσει τα παρακρατηθέντα ποσά από τους ΟΤΑ που είναι χρήματα που μας οφείλει η Κυβέρνηση και που τα κρατάει για να δείξει στους δανειστές και την Κομισιόν πλεόνασμα. Μια ΛΑ.ΣΥ στο τιμόνι του Δήμου δεν θα προστρέχει για κάθε υπηρεσία σε εργολάβο άλλα με τις δίκες της υπηρεσίες, στελεχωμένες όσο γίνεται καλύτερα, θα εκτελεί έργα με αυτεπιστασία, εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους. Παραδείγματα διαχείρισης σε αυτή την αντίληψη έχουμε σε 5 Δήμους της χώρας με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Δήμο Πατρέων και τον Κώστα Πελετίδη που ακολουθώντας τον παραπάνω τρόπο διαχείρισης κατάφερε να δώσει στους πολίτες της Πάτρας σημαντικές ανάσες στην καθημερινότητα, ειδικά στους πιο ευάλωτους, μετανάστες, άνεργους και ηλικιωμένους. Στην ίδια αντίληψη κι εδώ στην Πρέβεζα υπάρχουν πολλά περιθώρια για νοικοκύρεμα και μέτρα ανακούφισης στους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας. Κατ αρχάς τα χρήματα που μπορούν να εξοικονομηθούν από τον σημαντικό περιορισμό των εργολαβικών υπηρεσιών, είτε από τη ναυαγοσωστική κάλυψη που θέλει 600.000 ευρώ το χρόνο, από τις εργολαβικές υπηρεσίες σε βιολογικούς καθαρισμούς, στο πράσινο και πολλές άλλες υπηρεσίες μπορούν να εξοικονομήσουν πάνω από 10.000.000 ευρώ σε βάθος πενταετίας τα οποία θα επιστραφούν στους πολίτες, είτε με μείωση των δημοτικών τελών, είτε επιπλέον υπηρεσίες που σήμερα δεν έχουν πρόσβαση οι πολίτες της Πρέβεζας. Μια Δημοτική αρχή που θα έχει στο επίκεντρό της την καθημερινότητα των πολιτών και όχι την καπιταλιστική ανάπτυξη θα αξιοποιεί με διαφορετικό τρόπο και τους υπάρχοντες πόρους γιατί θα μεριμνά κυρίως να είναι τα σχολεία όπως θα πρέπει να είναι, θα προσπαθεί να στρέψει την νεολαία προς τον αθλητισμό και τον πολιτισμό με σκοπό να δημιουργεί η Πρέβεζα τους δικούς της αθλητές και καλλιτέχνες, θα μεριμνά οι πολίτες να έχουν πρόσβαση σε φθηνό ποιοτικό και άφθονο νερό και όχι να το πληρώνουν πανάκριβο, θα μεριμνά το καλοκαίρι οι πολίτες να μην καίγονται και το χειμώνα να μην πνίγονται επειδή το κράτος είναι ανύπαρκτο εκεί που ακριβώς ο Πρεβεζάνος το χρειάζεται.
Για να υλοποιηθεί το παραπάνω πρόγραμμα, ο παραπάνω σκοπός δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί κανένας 100% με το ΚΚΕ, εξάλλου ποτέ δεν ισχυριστήκαμε πως ο Δήμος Πάτρας αποτελεί κάποια σοσιαλιστική όαση ή ότι θα κάνουμε την Πρέβεζα τέτοια. Η αντίληψη που βάζουμε, οι άξονες μας, ο σκοπός μας γίνεται με ταξικά κριτήρια και ως εκ τούτου αντικειμενικά βρίσκει σύμφωνους την μεγάλη πλειοψηφία του Πρεβεζάνικου λαού και ταυτόχρονα βρίσκει απέναντι μια συγκεκριμένη μερίδα επιχειρηματιών που στηρίζουν τα συμφέροντά τους σε έναν Δήμο και έναν Δήμαρχο που θα είναι εργαλείο της δουλειάς τους. Ε, εμείς τέτοιοι δεν σκοπεύουμε να γίνουμε και είναι τιμή μας αυτό.
Κλείνοντας φίλες και φίλοι αισθανόμαστε την ανάγκη να πούμε πως για να περπατήσουν η παραπάνω στόχοι πρέπει να ξεφύγουμε από την λογική της ανάθεσης. Τη λογική του ψηφίζω κάθε 5 χρόνια και καθάρισα. Χρειάζεται διαρκώς έναν λαό σε κίνηση, που συμμετέχει, ελέγχει, διεκδικεί, πιέζει, συμβάλλει με την φαντασία και τις προτάσεις στην διαμόρφωση καλύτερων όλων για να διεκδικήσει ακόμη περισσότερα, να βελτιώσει ακόμη πιο πολύ την ζωή του. Έναν λαό που θα κατανοεί πως οι μικροεξυπηρετήσεις τελικά του κοστίζουν περισσότερο και πως ο ατομικός δρόμος λύσης των προβλημάτων οδηγεί από χέρι σε αλλεπάλληλες ήττες, σε αλλεπάλληλες υποχωρήσεις και τελικά σε παραίτηση. Σε ένα περιβάλλον που θα επικρατεί η παραπάνω αντίληψη και που η Δημοτική αρχή θα είναι στην πρώτη γραμμή, που θα είναι η φωνή της αγωνίας των δημοτών , τότε σε μια τέτοια συνθήκη είναι σίγουρο πως κανένας λαϊκός άνθρωπος δε θα βγει χαμένος, πως σίγουρα η καθημερινότητά μας θα είναι καλύτερη, αλλά το σημαντικότερο, τότε και μόνο τότε δημιουργούνται οι πραγματικές προϋποθέσεις για μεγαλύτερα και ποιοτικότερα άλματα, για μεγαλύτερες νίκες, για μία καθημερινότητα που εφάμιλλη στα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, πλέρια δοσμένη σε όλους και όχι σε κάποιους επίλεκτους.
Πρέβεζα 27/06/2026
