Με επιτυχία, παλμό και μαχητικότητα πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση για την εργατική Πρωτομαγιά.
Έχοντας περάσει από τους μεγάλους χώρους δουλειάς τις προηγούμενες μέρες, έχοντας φτάσει σε χιλιάδες εργαζόμενους, έχοντας στήσει έκθεση για την Εργατική Πρωτομαγιά στο χώρο του Εργατικού Κέντρου Άρτας, τα σωματεία προετοίμασαν όλες τις προηγούμενες μέρες την απεργιακή συγκέντρωση.
Από το πρωί έφταναν στο χώρο του Εργατικού Κέντρου εργαζόμενοι όλων των ηλικιών, οικογένειες με τα παιδιά τους, αγρότες, φοιτητές, αυταπασχολούμενοι, όλοι με τους οποίους το Εργατικό Κέντρο Άρτας έδωσε το προηγούμενο διάστημα μάχες και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του. Στο χώρο της συγκέντρωσης το Εργατικό Κέντρο είχε φροντίσει έτσι ώστε όλα να «μυρίζουν» εργατική πρωτομαγιά.
Όλα ήταν στη θέση τους! Ένα γιγαντοπανό κρεμασμένο με το σύνθημα «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά – Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», η έκθεση για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εργατικά τραγούδια για την Πρωτομαγιά να ακούγονται από τα μεγάφωνα.
Παρά τη διακοπή ρεύματος, (χωρίς καμία προειδοποίηση), η συγκέντρωση ξεκίνησε. Χαιρετισμούς απευθύναν οι Λάιος Φάνης, πρόεδρος σωματείου ΔΕΥΑ Άρτας – μέλος της Διοίκησης του ΕΚΑ, η Ελένη Χαρίση, γραμματέας του Συλλόγου Εφοριακών Άρτας-Πρέβεζας-Λευκάδας – μέλος του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ, η Λουκά Βασιλική εκπρόσωπος εργαζομένων ΕΣΠΑ, Παιδικών Σταθμών, ΚΔΑΠ-ΚΔΑΠ ΜΕΑ Άρτας, ο Πάνος Κώτσης, μέλος της Διοίκησης του Συνδικάτου Οικοδόμων και Αντιπρόεδρος της Διοίκησης του ΕΚΑ, ο Θωμάς Ρίζος, μέλος του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ, η Χρηστούλη Γωγώ, μέλος του Συλλόγου Γυναικών Άρτας.
Ξεχωριστή στιγμή ο χαιρετισμός του Μπέτσα Βαγγέλη, προέδρου της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Άρτας, ο οποίος μαζί με άλλα μέλη της ΟΑΣΝΑ καλούνται σε απολογία στην Αστυνομική Διεύθυνση για τις αγροτικές κινητοποιήσεις του περασμένου χειμώνα. Όπως κατήγγειλε «δεν μας σέρνουν σε απολογία επειδή κλείσαμε με μπλόκο την Ιόνια Οδό για 50 μέρες, δεν μας σέρνουν σε απολογία επειδή ανοίξαμε τα διόδια και είχαν χασούρα, μας σέρνουν σε απολογία επειδή χαλάσαμε τη φιέστα του κυβερνητικού βουλευτή Γιώργου Στύλιου. Με τους αγρότες να βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις τότε για ένα μήνα, με κτηνοτρόφους να αυτοκτονούν επειδή έχασαν τα κοπάδια τους, ο κύριο Στύλιος ήθελε να κόψει την πίτα. Δεν του πέρασε. Να αποσυρθούν εδώ και τώρα όλες οι κλητεύσεις.»
Το λόγο για την κεντρική ομιλία πήρε ο Αλέξης Κατσαρός, πρόεδρος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Άρτας. Ανάμεσα σε άλλα είπε :
«Εκ μέρους της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Άρτας, σας καλωσορίζουμε στη φετινή μας απεργιακή συγκέντρωση για να τιμήσουμε την Εργατική Πρωτομαγιά. Στο κάλεσμά μας ανταποκρίθηκαν οι μαζικοί φορείς που δώσαμε μαζί όλο το προηγούμενο διάστημα μάχες, απεργίες, συλλαλητήρια. Τους σφίγγουμε το χέρι.
Καλωσορίζουμε τους αγρότες, με την Ομοσπονδία τους, που και από αυτό το βήμα καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε τις διώξεις στον πρόεδρο και άλλα μέλη της ΟΑΣΝΑ για τις κινητοποιήσεις τους. Να τις αποσύρει η Κυβέρνηση εδώ και τώρα.
Τους φοιτητές με τους Φοιτητικούς Συλλόγους, που είναι στην τελική ευθεία για τις Φοιτητικές εκλογές. Τους συναδέλφους από το Δημόσιο. (…)
Ένα τεράστιο δίλημμα στα μάτια των εργαζομένων. Ένα δίλημμα που το ρίχνει από τη μία η κυβέρνηση, το Υπουργείο Εργασίας και όχι μόνο, η αστική τάξη με τα επιτελεία της, τα ΜΜΕ.
Το αναμασούν όμως και ξοφλημένες παρατάξεις των εργαζομένων, ειδικά στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ, οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές οι δυνάμεις που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια τον εργατοπατέρα εκατομμυριούχο ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ, τώρα και υπόδικο αφού τι κρίμα κάπου ξέχασε να δηλώσει μαζί με μία κυβερνητική κάτι εκατομμύρια ευρώ. (…)
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο τα απόνερα να τα πληρώνουμε εμείς. Ήδη οι εργαζόμενοι έχουν βάλει νερό στο κρασί τους. Ελαστικές μορφές εργασίας, 3μηνα, 6μηνα και μετά ανεργία. Άλλο να έχεις υπογράψει στη σύμβαση και άλλο να δουλεύεις, άλλο να πληρώνεσαι. Εντατικοποίηση στη δουλειά. Ένταση του αυταρχισμού μέσα στους μεγάλους χώρους δουλειάς. Ξεκρέμαστοι εργαζόμενοι χωρίς Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, δηλαδή χωρίς Συλλογική Κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, του μισθού, της άδειας. Για τις συναδέλφισσες σε κάθε κλάδο, όλα τα παραπάνω κι άλλα τόσα έχουν πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα. Ο μισθός της συντριπτικής πλειοψηφίας της εργατικής τάξης τελειώνει στις 15 κάθε μήνα.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως αναμένει πλεόνασμα κάτι δις ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2026. Πλεόνασμα καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνει. Πως έπιασαν τους προϋπολογισμούς τους και ακόμη παραπάνω. Και έχει πάρει την απόφασή της. Την έχει υποδείξει η αστική τάξη της χώρας. Θα τζογαριστούν όλα στον πόλεμο.
Της υπέδειξαν οι εφοπλιστές, να μην κουνήσει ρούπι από τη συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και τον πόλεμο που διεξάγουν στη Μέση Ανατολή, γιατί για κάθε μέρα του πολέμου, οι εφοπλιστές θησαυρίζουν. Τα ναύλα τους έχουν αυξηθεί κατά 400%.
Της υπέδειξαν οι εμποροβιομήχανοι, που δε χάνουν ευκαιρία να αβγατίσουν τα κέρδη τους, σαν σύγχρονοι λαδάδες της κατοχής και οι όμιλοι των S/M που μετράνε δισεκατομμύρια.
Της υπέδειξαν οι βιομήχανοι στις κατασκευές, όπως η LAMDA DEVELOPMENT, που χτίζει το «στολίδι» στο Ελληνικό, χτίζει μαρίνα για megayiot και συμμετέχει και στη γεώτρηση που θα γίνει ανοιχτά της Κέρκυρας.
Και η Κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της τι μας λένε; Σιωπή.
Σιωπή γιατί διακυβεύεται η σταθερότητα της χώρας. Η σταθερότητα που θέλουν για να συνεχίζονται οι μπίζνες τους, για να είναι θελκτικοί στους εταίρους τους. Για να επιδεικνύουν πως υπάρχει ειρήνη στην Ελλάδα. Η μόνη όμως σταθερότητα και ειρήνη που θέλουν και ζητούν, είναι η εργασιακή. Δηλαδή, να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι τη ζωή λάστιχο. Δουλειά για όσο και όποτε τους γουστάρει. Αυξήσεις στους μισθούς μας, τόσο – όσο, για να μη θιχτούν τα ιερά και τα όσια της κερδοφορίας τους.
Τέτοια σταθερότητα τους τη χαρίζουμε. Προτιμάμε την αστάθεια. Σταθερό το σύστημά τους σημαίνει πως η ζωή μας θα συνεχίζει τον κατήφορο. Πως οι επιλογές τους που μας καταδικάζουν σε μια ζωή – κόλαση, θα παρουσιάζονται ως μονόδρομος. Μονόδρομος αυτή η ζωή για τον εργαζόμενο. Μονόδρομος αυτή ζωή για τον αγρότη που ξεκληρίζεται από το χωράφι του. Μονόδρομος αυτή η ζωή για τον έμπορο…»
Λένε και σε αυτούς σιωπή τώρα. Έχουμε πόλεμο. Μη ζητάτε. Βολευτείτε όπως – όπως. Είναι «εθνικοί» οι στόχοι. Αλλά, εδώ, υπάρχει το ταξικό εργατικό κίνημα, υπάρχουμε όλοι εμείς για να τους στριμώξουμε. Εμείς δε θα σωπάσουμε.
Εμείς ξέρουμε πως δεν υπάρχει μία χώρα.
Δεν μοιράζονται τα κέρδη οι εφοπλιστές από τις βίλες τους με τους ναυτεργάτες που παίζουν τη ζωή τους κορόνα – γράμματα δουλεύοντας σε εμπόλεμες ζώνες με «θανατόχαρτα».
Δεν μοιράζονται τα κέρδη οι εμποροβιομήχανοι με τους εμποροϋπαλλήλους που έχει κατατσακιστεί το κορμί τους στη δουλειά.
Δε μοιράζονται τα κέρδη οι μεγάλες κατασκευαστικές με τους οικοδόμους, τους οδηγούς, τους χειριστές.
Δεν μοιραζόμαστε τίποτα με όλους αυτούς για να μοιραζόμαστε την πατρίδα μας. Δεν τους την χαρίζουμε.
Ανάμεσά τους οι δικοί μας Αρτινοί, Ζάγκας Χρήστος, μέλος της ΟΚΝΕ από μικρό παιδί, που αποποιήθηκε την πατρική του περιουσία, διώχθηκε, φυλακίστηκε, απέδρασε, ξαναπιάστηκε, βασανίστηκε στη Μέρλιν. Ο Καραγιώργος Λάμπρος, απ’ τα Θοδώριανα, κλωστοϋφαντουργός, μέλος του ΕΑΜ, που στα τελευταία του λόγια σε ένα φίλο του είπε «Πες στη μάνα να μην κλάψει – κάναμε το χρέος στην πατρίδα»
Και οι δυο τους περπάτησαν μαζί με τους υπόλοιπους, τραγουδώντας, με το χαμόγελο και με ψηλά τη γροθιά. Παλληκάρια σωστά.
Κάθε διεκδίκηση, ακόμα και η πιο μικρή, γίνεται πράξη με την αποφασιστική δράση με οργανωμένο τρόπο των εργαζομένων. Σε αυτό τον αγώνα ο καθένας μας θα βρει δύναμη, θα νιώσει την αλληλεγγύη από όμοιούς του, θα κρατάμε ο ένας τον άλλον στα δύσκολα.
Κάθε διεκδίκηση πρέπει να παίρνει και χαρακτήρα εναντίωσης στην κυρίαρχη πολιτική, αυτή της εμπλοκής της χώρας μας στον πόλεμο. Κάθε δικαίωμα που ζητάμε, κάθε αύξηση δαπανών για την Υγεία και την Παιδεία, κάθε αύξηση μισθού που απαιτούμε, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την κυρίαρχη επιλογή να τα «ρίξουν» όλα στον πόλεμο
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η απόφαση του Εργατικού Κέντρου για διοργάνωση συλλαλητηρίου, μαζί με τα Εργατικά Κέντρα της Β/Δ Ελλάδας, το Σάββατο 16 Μάη το απόγευμα στην πύλη της Νατοϊκής Βάσης του Ακτίου.
Αν δε βάζουμε τις προμετωπίδες μας σωστά, απλά θα καταλήξουμε να κλαψουρίζουμε. Και εμείς δεν έχουμε μάθει να κλαψουρίζουμε, δεν έχουμε μάθει να σιωπούμε, δεν μας πάει η μοιρολατρία.
Εμείς έχουμε μάθει με σκληρό τρόπο να παλεύουμε για τα δικαιώματά μας. Μετράμε τους νεκρούς μας σε αυτό το σάπιο σύστημα. Μετράμε τους συναδέλφους που έχασαν τη ζωή τους πάνω στη δουλειά, όπως ο Νίκος Λάμπρης και ο Νίκος Μπερούκας οικοδόμοι. Ο Χρήστος Ζορμπάς και ο Δημήτρης Κακιώνης στο «ΗΠΕΙΡΟΣ». Ο Γιώργος Γούντζας και η Χριστίνα Βήχα διανομείς.
Έχουμε εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη. Γιατί ξέρουμε πως ότι και να μας πλασάρουν, οι εργάτες θα κάνουν το χρέος τους. Ο λαός μας στα δύσκολα δεν υποτάχτηκε. Το χρωστάμε σε όσους έδωσαν και τη ζωή τους για την υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης. Οι εργαζόμενοι παράγουμε όλο τον πλούτο της γης. Και θα ξημερώσει η μέρα που θα είμαστε κυρίαρχοι αυτού του πλούτου.
Δανειζόμαστε, για να κλείσουμε, τα λόγια του παγκόσμιου ποιητή των εργατών, του Μπερτολτ Μπρέχτ:
«Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα – Ξέρει να σκέφτεται»
Κρατάμε ψηλά τις κόκκινες σημαίες μας!
Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά.
Ζήτω η εργατική τάξη.
Ζήτω η αλληλεγγύη των λαών.
Συνεχίζουμε.
Συγκινητική στιγμή ήταν το ενός λεπτού σιγή που κρατήθηκε για τους ήρωες της εργατικής τάξης που έδωσαν τη ζωή τους σε αυτό τον αγώνα και για τους συναδέλφους που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας.
Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης που κατέληξε σε συμβολικό αποκλεισμό της περιφερειακής οδού. Με παλμό και με συνθήματα ο κόσμος στάθηκε. Στο τέλος της συγκέντρωσης εκ μέρους του Εργατικού Κέντρου Άρτας ειπώθηκε :
«Με επιτυχία το μήνυμα της Πρωτομαγιάς απλώνεται σε όλη την Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Είμαστε σίγουροι για τον αγώνα που δίνουμε και θα τον πάμε μέχρι τέλους, γιατί μεσοβέζικες λύσεις για τους εργάτες δεν υπάρχουν. Όσοι προσπάθησαν στο παρελθόν να αναζητήσουν λύσεις εντός των τοιχών απογοητεύτηκαν, όχι επειδή δεν ήταν καλοί, αλλά επειδή στήριξαν τις ελπίδες τους σε κουτσό άλογο. Συνεχίζουμε αταλάντευτα. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας στις μάχες που έχουμε μπροστά, την Κυριακή 3 Μάη στις 10:00 στην πύλη του εργοστασίου ΗΠΕΙΡΟΣ και στις 11:00 στο 3ο χλμ Άρτας-Φιλιππιάδας καταθέτουμε στεφάνια για τους συναδέλφους που έχασαν τη ζωή τους. Και το Σάββατο 16 Μάη στην πύλη της Νατοϊκής Βάσης του Ακτίου με τα Εργατικά Κέντρα και τους μαζικούς φορείς της Β/Δ Ελλάδας με αίτημα να ξεκουμπιστούν οι Νατοϊκοι από τη χώρα μας.
