Τα πιο οξυμένα προβλήματα στην παρούσα περίοδο συναντήσαμε στην τ.κ. Μυρσίνης η οποία πλήττεται από φαινόμενα παρατεταμένων κατολισθήσεων που είχαν ως συνέπεια την ολοσχερή καταστροφή μιας κατοικίας και άμεσου κινδύνου καταστροφής και άλλων κατοικιών, την καταστροφή μέρους του οδικού δικτύου εντός της τοπικής κοινότητας κ.α. Τα φαινόμενα αυτά προκαλούν μεγάλη ανασφάλεια στον πληθυσμό που διαμένει μόνιμα και μεγάλη αγωνία για όσους έχουν τα σπίτια τους εκεί. Η αγωνία αυτή εκφράζεται με την απαίτηση να αναλάβει η πολιτεία τις υποχρεώσεις της προβαίνοντας σε γεωλογική μελέτη της περιοχής και σε παρεμβάσεις ώστε να διασφαλιστεί στατικότητα του εδάφους ή αν αυτό δεν είναι τεχνικά εφικτό ακόμη και σε μεταφορά της τ.κ σε άλλη περιοχή με ευθύνη του κράτους. Είναι ανάγκη να αποζημιωθούν άμεσα οι πληγέντες και να λάβουν στεγαστική συνδρομή χωρίς γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Τα προβλήματα που χρονίζουν και στις τρεις τοπικές κοινότητες συνδέονται ευθέως με την πολιτική που ακολουθείται από την ΕΕ, την κυβέρνηση της ΝΔ και υλοποιείται κατά γράμμα από την Περιφέρεια Ηπείρου και τον Δήμο Πρέβεζας. Αυτή η πολιτική είναι που βρίσκει εκατομμύρια ευρώ να τα διοχετεύσει σε συγκεκριμένους κλάδους, εξασφαλίζοντας σταθερή κερδοφορία σε επιχειρήσεις όπως η ΤΕΡΝΑ ενεργειακή που ασχολείται με την διαχείριση των απορριμμάτων στην Ήπειρο, αλλά ταυτόχρονα δεν βρίσκει χρήματα για αντιπλημμυρικά έργα στην Μυρσίνη και την Στεφάνη που έχουν υποστεί καθίζηση σπίτια και δρόμοι. Για τον φτωχό αγρότη δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ για την διάνοιξη των αγροτικών δρόμων οι οποίοι είναι στο μεγάλο μέρος τους απροσπέλαστοι. Υποδομές και υπηρεσίες για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών λ.χ. για ποιοτικό πόσιμο νερό ή για χώρους αθλητισμού και πολιτισμού είτε απουσιάζουν εντελώς είτε όπου υπάρχουν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα και στις τρεις τοπικές κοινότητες συναντήσαμε την τεράστια δυσαρέσκεια του συνόλου των κατοίκων οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν, αρκετές φορές αυθαίρετα κατά την γνώμη τους, εκατοντάδες ευρώ για λογαριασμούς ύδρευσης και μάλιστα για χρονικές περιόδους πολύ πιο πριν από τότε που οι Δ.Ε. Λούρου και Ζαλόγγου εντάχθηκαν στην ευθύνη της Δ.Ε.Υ.Α.Π. Το Νερό που οι κάτοικοι χρυσοπληρώνουν αλλά ούτε άφθονο το έχουν όλο τον χρόνο και ούτε πόσιμο είναι πάντοτε. Επίσης στο Μεγαδέντρο ένα πάγιο αίτημα των κατοίκων για επιδιόρθωση και αξιοποίηση του κτιρίου που στεγαζόταν παλαιότερα το Δημοτικό σχολείο ώστε αυτό να γίνει πολιτιστικό κέντρο, δεν έχει βρει ακόμη ευήκοα ώτα μέσα στο Δημαρχείο.

Στην Στεφάνη, μία τοπική Κοινότητα η οποία είναι από τις μεγαλύτερες του Δήμου και παλαιότερα έσφυζε από ζωή, σήμερα ένας μεγάλο μέρος των κατοικιών είναι κλειστές γιατί καμία νέα οικογένεια δεν επιλέγει να ζήσει για λόγους που έχουν να κάνουν να κάνουν με το τσάκισμα του πρωτογενούς τομέα και την αντιαγροτική πολιτική αλλά και την σχεδόν παντελή έλλειψη χώρων αθλητισμού, πολιτισμού και ψυχαγωγίας στην τοπική κοινότητα.

Ιδιαιτέρα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλοί κάτοικοι στην Στεφάνη έχουν να κάνουν τον αναδασμό οποίος δεν έχει διευκρινιστεί εάν ολοκληρώθηκε αλλά σίγουρα φέτος λόγω προβλημάτων τεχνικής φύσης πολλοί αγρότες δεν μπορούν να πάρουν τις επιδοτήσεις που δικαιούνται. Επίσης στα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν τους κατοίκους της Στεφάνης είναι και η λειτουργία μίας παράνομης χωματερής κοντά στην τοπική Κοινότητα σε ένα εγκαταλελειμμένο λατομείο. Τέλος οι κάτοικοι διαμαρτύρονται για τον ελλιπή φωτισμό στην διασταύρωση προς το Θεσπρωτικό και για την καθίζηση δρόμου στις παρυφές της τοπικής κοινότητας

Ως ΛΑ.ΣΥ με υψηλό αίσθημα ευθύνης και κόντρα σε κάθε προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής να φιμώσει ουσιαστικά τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης με εργαλείο τον νέο αντιδημοκρατικό κανονισμό λειτουργίας, θα συνεχίσουμε τον ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία της Πρέβεζας αναδεικνύοντας τα επιμέρους προβλήματα και τις πολιτικές που τα δημιουργούν μετατρέποντας άλλοτε ζωντανά χωριά σε έρημους τόπους.

Μια γνήσια λαϊκή βραδιά διοργανώνει το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου στο “ΒΑΘΥ” στην Πρέβεζα ο πολιτιστικός σύλλογος “Κομιτάτο Πρέβεζας” με τον αγαπημένο στους Πρεβεζάνους και τις Πρεβεζάνες Ηλία Χατζή, ενώ θα τραγουδήσει μαζί του και η Λίτσα Δημητριάδη.

ώρα έναρξης 22.30 σερβίρονται μόνο ποτά.

Τιμή εισόδου: 5 ευρώ.

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6945215266

Το να διατυπώνεις μία διαφορετική άποψη, το να ασκείς ακόμα και οξεία κριτική σε υψηλούς τόνους είναι στα πλαίσια της Δημοκρατίας.

Το να μη σέβεσαι όμως τους θεσμούς και τη λαϊκή ετυμηγορία συνεπάγεται ξεκάθαρα  έλλειψη δημοκρατίας.

Και αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα. Ειδικά όταν είσαι εκλεγμένος και βγάζεις άσχημες πολιτικές συμπεριφορές, είναι θετικό να τις βλέπουν κι αυτοί που σε ψήφισαν για να ξέρουν τι ακριβώς ψήφισαν.

Ο Δήμαρχος είναι θεσμός, είναι ένας αιρετός που ψήφισαν οι Δημότες και του έδωσαν την εμπιστοσύνη να διοικήσει τον Δήμο. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τον Δήμαρχο Πρέβεζας Νίκο Γεωργάκο που είναι ο μοναδικός Δήμαρχος στην πολιτική ιστορία του Δήμου Πρέβεζας που εξελέγη δήμαρχος από τον πρώτο γύρο, από την πρώτη Κυριακή των εκλογών με ποσοστό λίγο πάνω από το 46%.

Οι “τραμπουκισμοί” η επιθετικότητα και οι απρεπείς χαρακτηρισμοί κάθε άλλο παρά συνάδουν με τα δημοκρατικά ιδεώδη.

Υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που δεν σέβονται τους θεσμούς; Που δεν σέβονται την Δημοκρατία; Που δεν σέβονται την λαϊκή ετυμηγορία, την απόφαση των πολιτών να αναδείξουν τον τάδε ή τον δείνα, σε κάποιο θώκο; Ζουν ανάμεσά μας;

Τον φασισμό βαθιά καταλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον! Ούτε στην Πρέβεζα, ούτε πουθενά, έξω οι φασίστες από κάθε γειτονιά!

Αναμφίβολα πικρό τέλος για μια τραγουδίστρια που έκανε τα πρώτα βήματά της στο καλλιτεχνικό στερέωμα σε ηλικία μόλις 13 ετών και είχε την τύχη και την ευλογία να τραγουδήσει δίπλα σε «ιερά τέρατα» της εποχής, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, ο Σπύρος Ζαγοραίος και πολλοί άλλοι.

Γεννημένη ως Μαρία Κιορ Αλή Ογλού, όπως ήταν το κανονικό όνομά της, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό Φωτεινή Μαυράκη και ξεκίνησε την καριέρα της στον χώρο του θεάματος, προκαλώντας αμέσως εντύπωση με τις δυνατότητες της φωνής της. Ακόμη και ο τεράστιος ερμηνευτής Στέλιος Καζαντζίδης την παραδεχόταν ανοιχτά για το μοναδικό μέταλλό της, ενώ και ο Νίκος Ξανθόπουλος στην αυτοβιογραφία του αποκαλύπτει πως ακόμη και ο Γιώργος Νταλάρας ή η Χάρις Αλεξίου είχαν βρεθεί ως θαμώνες στα μαγαζιά που τραγουδούσε εκείνη, σε ένα είδος… ζωντανού φροντιστηρίου για τα λαϊκά πατήματα της φωνής της.

Εκείνη την εποχή είχε πλούσια παρουσία, με πολλές μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν τα «Έφυγες αγάπη μου», «Απόψε κλαίει ο ουρανός», «Χίλιες φωτιές» και «Μουσαφιραίοι είμαστε σε αυτή την κοινωνία», που την είχαν μετατρέψει σε όνομα περιζήτητο στα διάφορα σχήματα των λαϊκών μαγαζιών ή κοσμικών κέντρων, ενώ ήταν και η πρώτη φίρμα στη δισκογραφική εταιρεία του Δημήτρη Πολίτη.

Έμεινε ενεργή επαγγελματικά μέχρι το 1996, αλλά στη συνέχεια η μοίρα της φέρθηκε με τον πλέον σκληρό τρόπο θέτοντάς της αντιμέτωπη με τον καρκίνο. Αντί για τα μαγαζιά, έφτασε στο σημείο να γίνει θαμώνας νοσοκομείων και να μπαινοβγαίνει στον Άγιο Σάββα, στο Μεταξά και το Θριάσειο… Το 2012 η κατάσταση πλέον είχε γίνει απελπιστική και μάλιστα οι εφημερίδες της εποχής κάλυψαν το θέμα με τίτλους όπως «Το δράμα μιας μεγάλης λαϊκής φωνής» για να περιγράψουν τη μάχη που έδινε ολομόναχη, δίχως την παραμικρή βοήθεια και με μια πενιχρή σύνταξη της τάξεως των 300 ευρώ που λάμβανε από την πρόνοια.

Η ίδια έλεγε τότε: «Έχω οικονομικό πρόβλημα για τον λόγο ότι χρειάζομαι σε 24ωρη βάση οξυγόνο, γιατί δεν έχω πνεύμονα. Κάθε εβδομάδα έρχεται σπίτι μία κοπέλα από την Πρόνοια. Έχω και τρία παιδιά που μου στέκονται, αλλά έχουν μεγάλες οικογένειες και είναι πνιγμένα στα δάνεια. Τότε που δούλευα ήμουν συνεπής και πλήρωνα, αλλά τώρα δεν είμαι σε θέση… Μπαινοβγαίνω στα νοσοκομεία, πότε στο αντικαρκινικό στον Αγιο Σάββα, πότε στου Μεταξά ή στο Θριάσειο. Κάθε λίγο και λιγάκι πέφτει το οξυγόνο και παθαίνω λοιμώξεις του αναπνευστικού»…

Παρά τις προσπάθειες που έγιναν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μηνιαία θεραπεία της, το κόστος της οποίας άγγιζε τα 500 ευρώ, η υγεία της συνεχώς χειροτέρευε. Παράλληλα εξαφανίζονταν από κοντά της και οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να την βοηθήσουν ή έστω να της συμπαρασταθούν για να απαλύνουν τον πόνο της μοναξιάς και της εγκατάλειψης.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η κατάστασή της ήταν τέτοια που δύσκολα αναγνώριζε κανείς την γεμάτη πάθος και δύναμη γυναίκα που κάποτε είχε όλον τον κόσμο στα πόδια της να τρελαίνεται την ώρα που ανέβαινε στο πάλκο. Μόνο λίγες κασέτες είχε να δείχνει στους ελάχιστους που διάβαιναν το κατώφλι της για να τους πείσει ότι ήταν αυτή, η μία και μοναδική Φωτεινή Μαυράκη.

Λίγο πριν το τέλος, έγινε ακόμη μία απόπειρα για να της εξασφαλιστεί μια τιμητική σύνταξη για την προσφορά της από το υπουργείο Πολιτισμου. Κάτι που όμως δεν συνέβη ποτέ αφού το 2015 ο θάνατος πρόλαβε νε της χτυπήσει την πόρτα. Η κηδεία της μάλιστα τελέστηκε στον Ίασμο του νομού Ροδόπης όπου διέμενε με έξοδα του γραφείου τελετών «Το Πρώτο» από την Κομοτηνή, αφού δε βρέθηκε κανένας για να καλύψει αυτή την δαπάνη…

ΠΗΓΗ-φώτος: menshouse.gr

Η λειτουργία μιας πόλης από την οπτική γωνία της αναπηρίας είναι κάτι πολύ περισσότερο από τη δημιουργία ραμπών στα πεζοδρόμια και πόσο μάλλον θέσεων στάθμευσης για ΑμΕΑ. Όσον αφορά τα άτομα με κινητικά προβλήματα υπάρχει μία συνεχής μάχη με την καθημερινότητα σχετικά με τη προσβασιμότητα και την κινητικότητα στον αστικό ιστό του Δήμου Πρέβεζας. Αφιλόξενες προσβάσεις, κατειλημμένοι δημόσιοι χώροι, μη επαρκή πεζοδρόμια, προβληματική πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, σχολικές μονάδες, πολιτιστικές δομές κ.α. 

Πρόσφατα, στο πλαίσιο του έργου με τίτλο «Προμήθεια εξοπλισμού, μεταφορά και τοποθέτηση στεγάστρων, για την δημιουργία και αναβάθμιση των στάσεων, για την εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού του Δήμου Πρέβεζας» ενταγμένο στο πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ με σύμβαση 48.037,60€ (με ΦΠΑ) δημιουργήθηκαν στάσεις εξυπηρέτησης αστικής συγκοινωνίας οι οποίες δε φέρουν τις κατάλληλες προδιαγραφές για άτομα ΑμΕΑ, για όσους  αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα ή χρησιμοποιούν αμαξίδια, για ηλικιωμένους ή γονείς με μωρό (όπου είναι απαραίτητη η χρήση του βρεφικού καροτσιού).

Οι στάσεις αυτές είναι τοποθετημένες σε υπερυψωμένη βάση σκυροδέματος, σε υψηλότερη στάθμη σε σχέση με το έδαφος δημιουργώντας εμπόδιο για όσους μετακινούνται με χρήση αμαξιδίου. Παρατηρούμε επίσης, ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη οι οδηγίες σχεδιασμού «Σχεδιάζοντας για όλους» του Γραφείου Μελετών ΑμΕΑ του ΥΠΕΧΩΔΕ, όπως θεσμοθετήθηκαν με το άρθρο 27 του ν. 4067/2012. Σε κάποιες ακόμα πιο κραυγαλέες περιπτώσεις, οι στάσεις τοποθετήθηκαν με τρόπο που να καταλαμβάνουν τη ράμπα πεζοδρομίου αποκλείοντας παντελώς την πρόσβαση στο πεζοδρόμιο στους συμπολίτες μας που μετακινούνται με τη χρήση αμαξιδίου (περιοχή ΟΤΕ)! Η παραπάνω ομάδα συμπολιτών μας είναι αναγκασμένοι λοιπόν να περιμένουν το αστικό λεωφορείο στο δρόμο (εκτός της πλατφόρμας) κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να παρασυρθούν από κάποιο διερχόμενο όχημα, μη προστατευόμενοι από καιρικά φαινόμενα.

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα: Ποιες ήταν οι προδιαγραφές στις οποίες βασίστηκε η μελέτη για την τοποθέτηση αυτών των στεγάστρων; Γιατί αγνοήθηκαν οι κανόνες σχεδιασμού φιλικών για ΑμΕΑ στάσεων;

 Ως Λαϊκή Συσπείρωση Πρέβεζας καλούμε τους συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα να μη συμβιβαστούν με ψίχουλα, όπως είναι ο χρωματισμός κάποιων θέσεων στάθμευσης, να απορρίψουν την αντίληψη που τους αντιμετωπίζει ως «πελάτες». Στη σημερινή εποχή τα επιτεύγματα της τεχνικής επιτρέπουν σε μεγαλύτερο βαθμό την υπέρβαση των εμποδίων και των αποκλεισμών σε βάρος των ατόμων με αναπηρία στην εργασία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, σε όλους γενικά τους τομείς της κοινωνικής ζωής. Είναι η αντίληψη «κόστους-οφέλους» που εμποδίζει την ικανοποίηση των αναγκών αυτών. Αυτή η αντίληψη γεννά τη λογική της αδιαφορίας για τις ανάγκες των ΑμΕΑ συμπολιτών μας, ακόμα και στα πλέον απλά ζητήματα όπως είναι η δυνατότητά τους να κινούνται μέσα στην πόλη τους και αναπαράγεται σε όλη την κλίμακα από την κυβέρνηση μέχρι τα στηρίγματά της στην τοπική διοίκηση, τις Περιφέρειες και τους Δήμους.

Από την πλευρά της Λαϊκής Συσπείρωσης είναι δεδομένη η στήριξη μας και ο κοινός αγώνας, γιατί δεν είναι θέμα φιλανθρωπίας, είναι θέμα αντίληψης για το πώς πρέπει να λειτουργεί μία κοινωνία που αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τα προβλήματα μπορεί να έχει ο καθένας. Η Δημοτική Αρχή του κ. Γεωργάκου οφείλει να πάρει θέση σχετικά με την κατασκευή  και τοποθέτηση των νέων στάσεων αστικών λεωφορείων. Τα σοβαρά πρακτικά προβλήματα τα οποία δεν μπορούν να περιμένουν άλλο. Ζητάμε:

• Άμεσα να αποκατασταθεί η βατότητα των ραμπών πεζοδρομίου στη στάση του ΟΤΕ και όπου αλλού έχει δημιουργηθεί σχετικό πρόβλημα. 
• Εξασφάλιση πρόσβασης των ΑμΕΑ στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
• Δωρεάν σύστημα μεταφοράς με εξειδικευμένο προσωπικό για τη μετακίνηση των παιδιών ΑμΕΑ από και προς τα Σχολεία και τα Κέντρα Ειδικής Αγωγής και Αποκατάστασης (ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ κλπ).

Οι ελάχιστοι… υβριστές του διαδικτύου, αφού πέρασαν κάποιες μέρες να συνέρθουν από τον… Ίλιγγο, αρχίζουν σιγά-σιγά και βγαίνουν από τα λαγούμια τους και προσέξτε, επειδή δεν τους άρεσε το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα, αρχίζουν και κρίνουν (!) την ψήφο των πολιτών!

Στη χώρα που έδωσε τα δημοκρατία και τον πολιτισμό σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, υπάρχουν ανεγκέφαλοι που αφήνουν αιχμές για τις επιλογές συνδημοτών ή συμπολιτών!

Έχει βέβαια σημασία ποιοι λένε και τι λένε, διότι όταν πιστεύεις ότι πετάς και έρχεται ένα ηχηρό χαστούκι, τα έχεις χαμένα, δεν ξέρεις πως να αντιδράσεις και ξεκινάς το ίδιο τροπάριο.

Αυτό δηλαδή που είχες προεκλογικά και ο λαός σε αποδοκίμασε και σε έστειλε στο περιθώριο. Εκεί σε έταξε ο λαός και είναι μεγαλείο να μπορεί κάποιος να αποδεχθεί την ήττα του!

Οι νίκες στην Περιφέρεια και στους Δήμους του νομού Πρέβεζας είναι ξεκάθαρες και δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφισβήτηση. Επί παραδείγματι στον Δήμο Πρέβεζας ο πρώτος με τον Δεύτερο έχουν διαφορά 18 ποσοστιαίων μονάδων (!|) και κάτι παραπάνω από 3 χιλιάδες ψήφους!

Στην ουσία όσοι υβριστές ξεθάβουν ξανά τα τσεκούρια της καταστροφολογίας, της τοξικότητας, δείχνουν ποιοι πραγματικά είναι και αποδεικνύεται ότι σοφά ψήφισαν οι πολίτες και τους γύρισαν επιδεικτικά την πλάτη.

Όμως ακόμα κι αν δεν μπορείς να χωνέψεις το εκλογικό στραπάτσο, ή το χουνέρι ή την αποδοκιμασία του κόσμου (διαλέξετε όποια λέξη θέλετε), η ασέβεια στην λαϊκή ετυμηγορία ισοδυναμεί με σκοταδισμό και σίγουρα δεν χαρακτηρίζει Δημοκρατικούς ανθρώπους…

Είναι κρίμα για ανθρώπους να πέφτουν τόσο χαμηλά, και να γίνονται φτηνοί, διότι ορισμένες εκφράσεις και συμπεριφορές δεν μαζεύονται και φυσικά τους χαρακτηρίζουν.

Και το χειρότερο κάποιοι έπαθαν, αλλά δυστυχώς δεν έμαθαν…

Συγχαρητήρια σε όλους όσοι εξελέγησαν, συγχαρητήρια στους Περιφερειακούς συμβούλους, συγχαρητήρια στον συνδυασμό “Δήμος της Καρδιάς μας”, συγχαρητήρια στον συνδυασμό “Μαζί για τον Πολίτη”, συγχαρητήρια στον Συνδυασμό “Νέο Ξεκίνημα-Συνεχίζουμε”.

Σπύρος Πλέουρας

Ο Πρώτος πήρε αριθμό ψήφο ρεκόρ για υποψήφιο Περιφερειακό σύμβουλο στην Περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας αφού έφτασε τους 6977 σταυρούς.

Ο Στράτος Ιωάννου είναι αχτύπητος στην Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας της Περιφέρειας Ηπείρου και αυτή η δυναμική που βγαίνει από τη συντριπτική στήριξη των πολιτών του νομού Πρέβεζας κάθε φορά, αλλά και με εκκωφαντικό τρόπο αυτή τη φορά, φανερώνει ότι οι πολίτες αναγνωρίζουν το τεράστιο έργο του, τον εκτιμούν και τον εμπιστεύονται!

Ο Δεύτερος πήρε το μεγαλύτερο ποσοστό όλων των εποχών που έχει πάρει υποψήφιος Δήμαρχος Πρέβεζας προερχόμενος από τη ΝΔ και είναι ο μοναδικός υποψήφιος Δήμαρχος Πρέβεζας που εκλέγεται από την πρώτη Κυριακή.

Οι Δημότες Πρέβεζας αναγνώρισαν τις σημαντικές προσπάθειες σε υποδομές στον αθλητισμό, στον πολιτισμό, τον τουρισμό, τις βάσεις που μπήκαν για μια σειρά από αναπτυξιακά έργα και έδωσαν αυτό το αδιανόητο (!) 46,25% στον Νίκο Γεωργάκο και τον συνδυασμό του “Δήμος της Καρδιάς μας”.

Η συντριπτική μάζα των Πρεβεζάνων επιθυμούν διακαώς την αγαστή συνεργασία τους και πιστεύει ακράδαντα ότι αυτή η δυάδα, ο Στράτος Ιωάννου και ο Νίκος Γεωργάκος μπορεί να πάει την Πρέβεζα, ακόμα πιο μπροστά.

Οι βάσεις, η αφετηρία υπάρχουν, προεργασία σε μια σειρά από σημαντικά αναπτυξιακά ζητήματα έχει γίνει, τα εχέγγυα υπάρχουν, Στράτος και Νίκος είναι προσωπικότητες -εγγύηση για το μέλλον των πολιτών της Πρέβεζας και της νέας γενιάς!

Στράτος Ιωάννου και Νίκος Γεωργάκος είναι πασιφανές ότι αποτελούν δυάδα αιρετών με ισχυρή λαϊκή εντολή και είναι δεδομένο ότι ξέρουν και μπορούν να πάνε την Πρέβεζα ακόμα πιο μπροστά!

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ομιλία και συζήτηση με εργαζόμενους της επιχείρησης κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων όπου παρουσιάστηκαν οι θέσεις της Λαϊκής Συσπείρωσης για Δήμο και Περιφέρεια. Τονίστηκε η ανάγκη να δυναμώσει η Λαϊκή Συσπείρωση παντού και τα οφέλη που θα προκύψουν για όλους τους εργαζόμενους και το λαό αν είμαστε η επόμενη Δημοτική Αρχή καθώς στην προμετωπίδα της πάλης θα βάζουμε καθημερινά τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων. Τονίστηκε επίσης ότι οι εκλεκτοί των αστικών κομμάτων σε Δήμο και Περιφέρεια δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους, δεσμεύονται σε επιχειρηματικά συμφέροντα και την επόμενη μέρα των εκλογών θα βρεθούν απέναντι τους.
Κλείνοντας ο υποψήφιος Δήμαρχος Κώστας Κύρλας κάλεσε τους εργαζόμενους να υπερψηφίσουν τους συνδυασμούς της Λαϊκής Συσπείρωσης, σκεφτόμενοι πως μόνο κερδισμένοι μπορούν να βγουν από αυτή την επιλογή.

Αναμφίβολα πικρό τέλος για μια τραγουδίστρια που έκανε τα πρώτα βήματά της στο καλλιτεχνικό στερέωμα σε ηλικία μόλις 13 ετών και είχε την τύχη και την ευλογία να τραγουδήσει δίπλα σε «ιερά τέρατα» της εποχής, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, ο Σπύρος Ζαγοραίος και πολλοί άλλοι.

Γεννημένη ως Μαρία Κιορ Αλή Ογλού, όπως ήταν το κανονικό όνομά της, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό Φωτεινή Μαυράκη και ξεκίνησε την καριέρα της στον χώρο του θεάματος, προκαλώντας αμέσως εντύπωση με τις δυνατότητες της φωνής της. Ακόμη και ο τεράστιος ερμηνευτής Στέλιος Καζαντζίδης την παραδεχόταν ανοιχτά για το μοναδικό μέταλλό της, ενώ και ο Νίκος Ξανθόπουλος στην αυτοβιογραφία του αποκαλύπτει πως ακόμη και ο Γιώργος Νταλάρας ή η Χάρις Αλεξίου είχαν βρεθεί ως θαμώνες στα μαγαζιά που τραγουδούσε εκείνη, σε ένα είδος… ζωντανού φροντιστηρίου για τα λαϊκά πατήματα της φωνής της.

Εκείνη την εποχή είχε πλούσια παρουσία, με πολλές μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν τα «Έφυγες αγάπη μου», «Απόψε κλαίει ο ουρανός», «Χίλιες φωτιές» και «Μουσαφιραίοι είμαστε σε αυτή την κοινωνία», που την είχαν μετατρέψει σε όνομα περιζήτητο στα διάφορα σχήματα των λαϊκών μαγαζιών ή κοσμικών κέντρων, ενώ ήταν και η πρώτη φίρμα στη δισκογραφική εταιρεία του Δημήτρη Πολίτη.

Έμεινε ενεργή επαγγελματικά μέχρι το 1996, αλλά στη συνέχεια η μοίρα της φέρθηκε με τον πλέον σκληρό τρόπο θέτοντάς της αντιμέτωπη με τον καρκίνο. Αντί για τα μαγαζιά, έφτασε στο σημείο να γίνει θαμώνας νοσοκομείων και να μπαινοβγαίνει στον Άγιο Σάββα, στο Μεταξά και το Θριάσειο… Το 2012 η κατάσταση πλέον είχε γίνει απελπιστική και μάλιστα οι εφημερίδες της εποχής κάλυψαν το θέμα με τίτλους όπως «Το δράμα μιας μεγάλης λαϊκής φωνής» για να περιγράψουν τη μάχη που έδινε ολομόναχη, δίχως την παραμικρή βοήθεια και με μια πενιχρή σύνταξη της τάξεως των 300 ευρώ που λάμβανε από την πρόνοια.

Η ίδια έλεγε τότε: «Έχω οικονομικό πρόβλημα για τον λόγο ότι χρειάζομαι σε 24ωρη βάση οξυγόνο, γιατί δεν έχω πνεύμονα. Κάθε εβδομάδα έρχεται σπίτι μία κοπέλα από την Πρόνοια. Έχω και τρία παιδιά που μου στέκονται, αλλά έχουν μεγάλες οικογένειες και είναι πνιγμένα στα δάνεια. Τότε που δούλευα ήμουν συνεπής και πλήρωνα, αλλά τώρα δεν είμαι σε θέση… Μπαινοβγαίνω στα νοσοκομεία, πότε στο αντικαρκινικό στον Αγιο Σάββα, πότε στου Μεταξά ή στο Θριάσειο. Κάθε λίγο και λιγάκι πέφτει το οξυγόνο και παθαίνω λοιμώξεις του αναπνευστικού»…

Παρά τις προσπάθειες που έγιναν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μηνιαία θεραπεία της, το κόστος της οποίας άγγιζε τα 500 ευρώ, η υγεία της συνεχώς χειροτέρευε. Παράλληλα εξαφανίζονταν από κοντά της και οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να την βοηθήσουν ή έστω να της συμπαρασταθούν για να απαλύνουν τον πόνο της μοναξιάς και της εγκατάλειψης.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η κατάστασή της ήταν τέτοια που δύσκολα αναγνώριζε κανείς την γεμάτη πάθος και δύναμη γυναίκα που κάποτε είχε όλον τον κόσμο στα πόδια της να τρελαίνεται την ώρα που ανέβαινε στο πάλκο. Μόνο λίγες κασέτες είχε να δείχνει στους ελάχιστους που διάβαιναν το κατώφλι της για να τους πείσει ότι ήταν αυτή, η μία και μοναδική Φωτεινή Μαυράκη.

Λίγο πριν το τέλος, έγινε ακόμη μία απόπειρα για να της εξασφαλιστεί μια τιμητική σύνταξη για την προσφορά της από το υπουργείο Πολιτισμου. Κάτι που όμως δεν συνέβη ποτέ αφού το 2015 ο θάνατος πρόλαβε νε της χτυπήσει την πόρτα. Η κηδεία της μάλιστα τελέστηκε στον Ίασμο του νομού Ροδόπης όπου διέμενε με έξοδα του γραφείου τελετών «Το Πρώτο» από την Κομοτηνή, αφού δε βρέθηκε κανένας για να καλύψει αυτή την δαπάνη…

ΠΗΓΗ-φώτος: menshouse.gr