Τετάρτη, 04/08/2021 | 18:21

Πρεβεζάνικη Παραδοσιακή Στολή -Λαμπρινή Σμπόνια-Νταλαμάγκα, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

118 Προβολές
Σπύρος Πλέουρας | 16/04/2021, 8:15 πμ | 0 σχόλια

 

 

Επιτροπή ΠΡΕΒΕΖΑ 1821-2021 «ΙΣΤΟΡΙΑ-ΜΝΗΜΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Υπό την Αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO

 

Πρεβεζάνικη Παραδοσιακή Στολή

 

Λαμπρινή Σμπόνια-Νταλαμάγκα, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

 

Ο εορτασμός των διακοσίων χρόνων απελευθέρωσης της Ελλάδας, το ενδιαφέρον για την ιστορία, η συναίσθηση της ιστορικής συνέχειας και συνάμα του χρέους προς τις επόμενες γενεές, η γοητεία των τεκμηρίων παλαιοτέρων εποχών και η αναβίωση της ιστορίας της ιδιαίτερης Πατρίδας μας, την ιστορία που γράφεται κάθε στιγμή από κάθε γενιά για τις επόμενες, ήταν σκοπός να διασώσουμε έστω και αντίγραφο της ιστορίας του μακρινού παρελθόντος, για να παραδώσουμε στη νέα γενιά και στις επόμενες, την παραδοσιακή Πρεβεζάνικη Νυφιάτικη στολή.

 

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του αείμνηστου Ανδρέα Δόνου, σώζονται μέχρι και σήμερα τρεις νυφιάτικες φορεσιές Πρεβεζάνας. Και οι τρεις προέρχονται από την οικογένεια του Πέτρου Αναστασίου Σκέφερη. Μία από αυτές βρίσκεται στο σπίτι του κ. Ανδρέα Δόνου στα Ιωάννινα. Ήταν η νυφική φορεσιά της Προγιαγιάς του Αναστασίας, κόρης του Πέτρου Αναστασίου Σκέφερη που νυμφεύτηκε τον Κωνσταντίνο Μαμμάτη. Η μητέρα του κ. Σία Δόνου ήταν εγγονή της Αναστασίας και του Κωνσταντίνου Μαμμάτη.

 

Επίσης, η φορεσιά της Πηνελόπης, συζύγου του Δημητρίου Π. Σκέφερη είναι αυτή που ζωγράφισε η Αθηνά Ταρσούλη για το λεύκωμά της «Ελληνικές Φορεσιές», Αθήνα 1941. Την φορεσιά αποτελούσαν:

 

  1. Το χρυσοκεντημένο παλτό φτιαγμένο από ύφασμα «ντρά».

 

Εδώ θα ήθελα να αναφέρων ότι η Πρέβεζα είχε μεγάλη παράδοση στο χρυσοκέντημα των στολών, όπως αναφέρεται και σε δημοτικό τραγούδι και με αυτή την τέχνη ασχολούταν η οικογένεια Γκανάλα. Πολλές φορεσιές από τις γύρω περιοχές και από αυτά ακόμη τα Ιωάννινα, είχαν κεντηθεί στην Πρέβεζα.

 

  1. Το φόρεμα ήταν από μεταξωτό ύφασμα, στολισμένο συνήθως με μικρά πολύχρωμα λουλούδια. Ήταν μακρύ κλειστό με ψηλό γιακά και μανίκια που τελείωναν σε μεγάλες «γλώσσες».
  2. Κατάσαρκα φορούσαν λευκό πουκάμισο μακρύ το «ξηντάρικο». Είχε κατάληξη στον όρθιο γιακά και τα μανίκια δαντέλα φτιαγμένη με τη βελόνα ραψίματος την λεγόμενη «μπιμπίλα» και στο πλάι για να δώσουν φάρδος, τοποθετούσαν στενόμακρα λοξά φύλλα τα λεγόμενα «λαγκιόλια» για να έχουν άνεση στις κινήσεις.
  3. Το κεφάλι στολίζονταν με δύο μαντήλια το ένα διπλώνοντα τριγωνικά, δένοντας στο πλάι σφικτά δημιουργώντας φιόγκο και κάλυπταν τις γωνίες στον φιόγκο δίνοντας μια εικόνα καπέλου.

 

Το δεύτερο μαντήλι ήταν λευκό πολύ λεπτό, αέρινο γι’ αυτό το ονόμαζαν «αέρα». Τον «αέρα» τον στερέωναν πάνω στο άλλο μαντήλι με τις «τρέμουλες» που ήταν ασημένιες καρφίτσες με μίσχους από τυλιχτό ασημένιο σύρμα και κατέληγαν συνήθως σε λουλούδια από ημιπολύτιμους λίθος. Η στολή συμπληρώνονταν με λευκές βαμβακερές κάλτσες και συνήθως με παπούτσια τα οποία είχαν λουράκι που κούμπωνε με κουμπί. 

 

Αντίγραφο αυτής της στολής δωρίσθηκε από την ομάδα Συνεργασίας του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού στο δήμο της Πρέβεζας στις 20-10-2001 και βρίσκεται σε προθήκη στο κτίριο της παλιάς Λαϊκής Αγοράς, που στεγάζονται και υπηρεσίες του Δήμου Πρέβεζας.

 

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Παρόμοια άρθρα