Σάββατο, 19/09/2020 | 08:49

Για μας είν’ ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι- Καλό μήνα! του Σπύρου Πλέουρα

78 Προβολές
Σπύρος Πλέουρας | 31/08/2020, 10:59 μμ | 0 σχόλια

 

 

Είναι πάλι αυτές οι παράξενες ώρες, αλλά και οι μουσικές που βάζουν τα δάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο και οι σκέψεις μου μοιάζουν ιπτάμενες. Ξεκινώ να γράψω ένα κείμενο για τον Σεπτέμβρη, δε θέλω όμως να μοιάζει με ένα τελευταίο κείμενο για το καλοκαίρι. Πιστεύω να τα καταφέρω.

Σεπτέμβρης, τι μήνας κι αυτός, ο μήνας που ανέκαθεν είχε μια τάση να θέλει να σε γειώσει ή ακόμα και να σε προσγειώσει. Επίσης να σε βάλει σε τάξη και στην τάξη, αυτά για τους φρόνιμους, η άλλη κατηγορία των άτακτων, είναι αυτή που δεν μπαίνει σε καλούπια, σε τάξεις και δε βολεύεται με λιγότερο ουρανό, από αυτόν που θέλει, που χρειάζεται πραγματικά για να αναπνεύσει.

Κάπου εκεί ανήκω κι εγώ…

Δεν πα να κερδίζει έδαφος η νύχτα και να μικραίνει η μέρα, όσο ο ήλιος λάμπει τα όνειρα του καλοκαιριού παίρνουν μια μικρή παράταση και μαζί τους το καλοκαιρινό mood, άλλωστε πάντα τα μπάνια του Σεπτέμβρη είναι τα καλύτερα. Λιγότερος κόσμος στη θάλασσα, οι μυημένοι γνωρίζουν καλά, ότι αυτό το μεγαλείο δεν έχει μέτρο σύγκρισης.

Μέχρι να ανοίξουν τα σχολεία έχουμε λίγο χρόνο, λίγες στιγμές, λίγες καλές ανάσες ακόμα. Εγώ σκέφτομαι για μια ακόμη φορά αναφορικά με τα σχολεία, τα… πρωτάκια και μαζί με αυτά και τον Λάμπρο μου που φέτος θα πάει πρώτη δημοτικού. Τι γλυκές φατσούλες, τι αστειάκια, τι παιχνίδια και τι ενέργεια!

Για μας είναι ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι, η αγάπη σου φωτίζει όλη τη γη όπως λέει το γνωστό τραγουδάκι. Θερμοκρασίες καλές, χωρίς πολύ βαβούρα, φασαρία κλπ, θάλασσες σκέτο ποίημα και είναι γεγονός ότι όταν θέλει, ο Σεπτέμβρης είναι ένας πολύ γλυκός μήνας. Με τη βοήθεια του ήλιου που είναι πολύ καλός φίλος και πριν τα πρωτοβρόχια και τα μπουρίνια μας φέρουν τη μελαγχολία τους, ο Σεπτέμβρης μας συνεχίζει από εκεί που το αφήσαμε..

Χαλαρότητα στη σκέψη και στις κινήσεις, ακόμα υπάρχει και το καλοκαίρι δεν τελειώνει με το «καλημέρα» του Σεπτέμβρη, νομίζω εννοείται αυτό.

Στο δικό μας ευλογημένο από τον Θεό και ευνοημένο από την φύση τόπο, το «καλημέρα» του Σεπτέμβρη είχε πάντα μια ξεχωριστή παράσταση, μια ιδιαίτερη.

Σχεδόν πάντα στο μυαλό μου, τέτοια εποχή, έρχεται το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη «Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας» : «Εμείς ολομόναχοι στον έρωτα, στη ζωή, στον θάνατο και στους μεγάλους αποχαιρετισμούς. Τότε που ήμασταν ακόμη νέοι, αλλά έπρεπε να αποκτήσουμε γρήγορα τη σοφία των δοκιμασμένων – και περισσότερο εγώ που, όπως έλεγε και η Φανή, κυνηγούσα τα φαντάσματα της αγάπης μέσα στα παραμύθια μιας ένοχης αθωότητας… Μα δεν γινόταν ν’ απαρνηθώ τη ζωή μου στο άψε σβήσε, τόσο γρήγορα, με το πρόσχημα της ενηλικίωσης. Κι εξάλλου ήθελα να ζήσω το δράμα αυτής της περίφημης «ενηλικίωσης» σ’ όλη του την έκταση, για να μάθω, επιτέλους, ποιο ήταν το άλλοθι για τόσα «συναισθηματικά τιμήματα». Κάποτε, όμως, άρχισα να μεγαλώνω πραγματικά και μόνο τότε ταξινόμησα εκείνες τις σκόρπιες μέρες του «Χάρτινου Σεπτέμβρη», που πέρασε κι έφυγε μέσα απ’ τα πιο λαμπερά καλοκαίρια μας, λογαριάζοντάς τον σαν μήνα του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή…»

 

Το χέρι δώσ’ μου, δώσ’ μου την καρδιά σου
και πάμε, αν θέλεις, ως τον ουρανό.
Τραγούδι του Σεπτέμβρη είν’ η ματιά σου,
αυτά τα μάτια πόσο τ’ αγαπώ.

Κι αν σκόρπισαν τα φύλλα με τ’ αγέρι,
τον δρόμο κι αν τον σκέπασ’ η βροχή,
για μας είν’ ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι,
η αγάπη σου φωτίζει όλη τη γη.

Στα χέρια μου έλα τώρα και κοιμήσου
κι εγώ τις νύχτες θα σου τραγουδώ.
Κι αν κάποτε χωρίσουμε θυμήσου:
Σεπτέμβρη σου `χα πει πως σ’ αγαπώ.

Συνθέτης: Γιάννης Σπανός

Στίχοι : Γιώργος Παπαστεφάνου

 

Καλό μήνα, πολλές ευχές για ότι κι αν κάνετε…

Σπύρος Πλέουρας

 

 

 

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Παρόμοια άρθρα