Πέμπτη, 19/09/2019 | 00:21

Ομιλία βουλευτή Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Μπάρκα στην κύρωση Συμφωνίας των Πρεσπών

184 Προβολές
Σπύρος Πλέουρας | 25/01/2019, 5:46 μμ | 0 σχόλια

 

 

 

Ομιλία του βουλευτή Ν. Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Μπάρκα, την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου, κατά την κύρωση της «Τελικής Συμφωνίας για την Επίλυση των Διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη Λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την Εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των Μερών».

«…ξεκάθαρα λέμε «ναι» στη Συμφωνία που ενώνει τους λαούς, «ναι» στη συμφωνία που λύνει ένα χρόνιο πρόβλημα, «ναι» στη συμφωνία που δημιουργεί μια νέα κατάσταση στα Βαλκάνια».

Ολόκληρη η ομιλία:

«Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω την αρχηγική εμφάνιση του κ. Σαμαρά απ’ αυτό εδώ το Βήμα, ο οποίος σε σαράντα πέντε λεπτά ομιλίας δεν ανέφερε ούτε μία φορά τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ούτε μία φορά την κ. Ντόρα Μπακογιάννη ούσα Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή, αλλά ούτε και τον ίδιο τον κ. Καραμανλή και το Βουκουρέστι το 2008.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από πολλές απόψεις η σημερινή συζήτηση στην Βουλή είναι ιστορική. Και είμαι σίγουρος ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα πάρει την θέση της ως μία από τις πιο αξιοσημείωτες στιγμές στην ελληνική ιστορία. Και το λέω αυτό, διότι το μακεδονικό, το ονοματολογικό, που έχει παράξει αποτελέσματα στη χώρα μας τα τελευταία τριάντα χρόνια, είναι ένα γεγονός το οποίο μας διεκδικεί πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και ιδεολογικά.

Ήταν το ονοματολογικό και η στάση του κ. Σαμαρά στις αρχές του 1990 που δρομολόγησε πολιτικές εξελίξεις, με τελικό αποτέλεσμα την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και δημιουργεί δεδομένα εντός και εκτός της Νέας Δημοκρατίας, που μας ακολουθούν μέχρι σήμερα.

Είναι το ονοματολογικό και η εκκρεμότητά του η αφορμή για να τροφοδοτείται ο εθνικισμός στην Ελλάδα και στη γειτονική χώρα. Ακροδεξιές οργανώσεις στήθηκαν στην Βόρεια Ελλάδα και καλλιέργησαν το μίσος απέναντι στον γειτονικό λαό.

 

Όμως και στην απέναντι μεριά των συνόρων αναπαράχθηκε ένας επιθετικός και κιτς τρόπος δημιουργίας εθνικής ταυτότητας. Η προηγούμενη κυβέρνηση Γκρούεφσκι είχε επενδύσει στον εθνολαϊκισμό και στο αφήγημα του μακεδονισμού, μετατρέποντας τα Σκόπια σε έναν κιτς αρχαιολογικό πάρκο. Είναι το ονοματολογικό η αφορμή για να προστεθεί ένας νέος εχθρός για τη χώρα μας δίπλα σε αυτούς, της Αλβανίας και της Τουρκίας.

Η δική μου γενιά έχει μεγαλώσει με το ότι οι γείτονες προς το βορρά και τα ανατολικά είναι οι εχθροί μας. Και θα γραφτεί η στιγμή αυτή στην ιστορική μνήμη της χώρας μας, γιατί επιλύεται μία διαφορά και μάλιστα επιλύεται με τρόπο δημοκρατικό και συνεργατικό, στην κατεύθυνση της αποδοχής των όρων και των δύο μερών.

Και αυτό γίνεται γιατί υπάρχουν δύο κυβερνήσεις στις δύο χώρες, που έκαναν μία παραδοχή, ότι θα καθίσουν σε ένα τραπέζι συζήτησης έχοντας ως στόχο να βρεθεί η λύση. Και μάλιστα να βρεθεί μία λύση, η οποία να μην στηρίζεται στο δίκαιο του ισχυρότερου αλλά στη συνεργασία, στην αποδοχή της διαφορετικότητας, στο σεβασμό στις παραδόσεις των δύο λαών. Είμαστε θετικοί και απόλυτα ικανοποιημένοι που λύνουμε ένα πρόβλημα, το οποίο σπατάλησε αρκετό πολιτικό κεφάλαιο.

Γιατί είμαστε διαφορετικοί, συνάδελφοι.  Εμείς ασκούμε ενεργητική πολιτική, ενώ εσείς ήσασταν, είστε και θα είστε υπέρ της αδράνειας. Εμείς είμαστε υπέρ των λύσεων και αναλαμβάνουμε την ευθύνη για να βρούμε αυτές τις λύσεις. Εσείς θέλετε το πρόβλημα να συνεχίσει να υπάρχει, γιατί ζείτε μέσα από το πρόβλημα, γιατί χτίζετε πολιτικές καριέρες μέσα σε αυτό. Εμείς είμαστε με τη σταθερότητα. Εσείς επιδιώκετε την αστάθεια. Εμείς παρουσιάζουμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Εσείς λέτε μονίμως ψέματα.

Η Κυβέρνηση επιτυγχάνει να υλοποιήσει την εθνική γραμμή, σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις, erga omnes.

Η Συμφωνία είναι εθνικά επωφελής, καλύπτει την εθνική γραμμή στο 110% και η στάση της Νέας Δημοκρατίας, εάν δεν ήταν επικίνδυνη, θα ήταν γελοία. Στην αρχή της διαπραγμάτευσης διατυπώνει με τον πιο επίσημο τρόπο μέσα από τον Πρόεδρό της, τα λεγόμενα του Προέδρου της, την εθνική γραμμή, ίσως γιατί υποτίμησε τη δυναμική των πραγμάτων και θεώρησε ότι μια τέτοια λύση δεν θα είναι εφικτή. Όταν είδε ότι η πρόταση της ελληνικής Κυβέρνησης γίνεται εξ ολοκλήρου αποδεκτή, η Αξιωματική Αντιπολίτευση θέτει ως προϋπόθεση την αλλαγή του Συντάγματος της ΠΓΔΜ για να κατοχυρώσει τις αλλαγές αυτές, και εκεί έχασαν. Τέλος, έχοντας υποστεί απανωτές ήττες, επανέρχεται με καταγγελίες περί απόδοσης της γλώσσας και της εθνότητας. Γνωρίζουν συνειδητά ότι λένε ψέματα, αλλά πάνω σε αυτό συνεχίζουν να διχάζουν την ελληνική κοινωνία.

Τόσο στη Συμφωνία όσο και στη ρηματική διακοίνωση της Κυβέρνησης της ΠΓΔΜ ο όρος nationality αναφέρεται αποκλειστικά στην ιθαγένεια και δεν ορίζει ή υποκαθορίζει εθνοτικό δεσμό η εθνότητα. Στα διαβατήρια των πολιτών της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας θα αναφέρεται ο όρος «μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας». Οι πολίτες θα ανήκουν στη Βόρεια Μακεδονία και επίσημα θα ονομάζονται Βορειομακεδόνες ή κάτοικοι της Βόρειας Μακεδονίας.

Στην ουσία αυτό που γίνεται εδώ είναι ότι οι αντίπαλοι της Συμφωνίας, όταν είδαν ότι έχει τηρηθεί η εθνική γραμμή, άρχισαν να ψάχνουν κάτι για να πιαστούν. Δυστυχώς, δεν είχαν ανθρώπους που να ξέρουν Διεθνές Δίκαιο ή διεθνή πρακτική.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Αντιπολίτευση έχει επιλέξει περίεργους και δύσκολους δρόμους για να στήσει τη στρατηγική της. Δυσκολεύεται η Νέα Δημοκρατία να πιστέψει ότι η Κυβέρνησή μας πέτυχε μια τέτοια συμφωνία. Προσπαθεί να τορπιλίσει τη διαδικασία, γιατί δεν μπορεί να δεχθεί ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μια αριστερή Κυβέρνηση, μπορεί να λύσει θέματα τα οποία οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν και κάνει πολιτική με το φαντασιακό της. Θα ήθελε να μη φέρουμε μια τέτοια συμφωνία, γιατί ασκούσε πολιτική –ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε- σε ένα πεδίο που, κατά τη γνώμη της, είχε  πλεονέκτημα. Όμως, η άσκηση πολιτικής με το φαντασιακό είναι επικίνδυνη οδός.

Γράφει ο Μπρεχτ στις «Ιστορίες του κυρίου Κόυνερ»: «Ο κύριος Κ. δεν έχει ανάγκη να ζει σε μια συγκεκριμένη χώρα. Μπορώ οπουδήποτε να πεινάσω, έλεγε. Μια μέρα, όμως, πέρασε από μια πόλη κατακτημένη από τον εχθρό της. Εκεί τον σταμάτησε ένας αξιωματικός του εχθρού και τον ανάγκασε να κατέβει από το πεζοδρόμιο. Ο κύριος Κ. κατέβηκε και τότε συνειδητοποίησε πως είχε οργιστεί με τον άνθρωπο εκείνον και μάλιστα όχι μόνο με τον άνθρωπο, αλλά κυρίως με τη χώρα του ανθρώπου, τόσο πολύ που ευχήθηκε την εξαφάνισή της. Μα, πώς έγινα εθνικιστής; αναρωτήθηκε. Φταίει ο εθνικιστής που βρέθηκε μπροστά μου. Να γιατί πρέπει να εκλείψει η ανοησία. Γιατί κάνει ανόητο όποιον βρεθεί μπροστά της».

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε αυτήν τη στιγμή της Ιστορίας ο καθένας και η καθεμία από εμάς επιλέγει σε ποια πλευρά της Ιστορίας θέλει να σταθεί και εμείς το επιλέξαμε προτού καν βρεθούμε στη σημερινή διαδικασία. Η Αριστερά στη χώρα μας έχει δείξει, με τον λόγο και τα έργα της, πως παλεύει για να ενώσει τους λαούς και πολλές φορές το έχει πληρώσει με το ίδιο της το αίμα.

Περήφανα, λοιπόν, και ξεκάθαρα λέμε «ναι» στη Συμφωνία που ενώνει τους λαούς, «ναι» στη συμφωνία που λύνει ένα χρόνιο πρόβλημα, «ναι» στη συμφωνία που δημιουργεί μια νέα κατάσταση στα Βαλκάνια. Το φως θα κερδίσει, όπως έκανε πάντα στη χώρα μας.

Σας ευχαριστώ πολύ».

 

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Παρόμοια άρθρα